سرزمين مرده براى ايشان آيتى است كه آن را زنده كرديم ، و از آن دانه اى بيرون آورديم كه آن را مىخورند ، و در آن باغهايى از خرما و انگور آفريديم و چشمه ها روان ساختيم ، تا از ميوهء آن ، و از دسترنج خويش بخورند . . .
حديث
1 - الامام علي « ع » - من كلام كلَّم به عبد الله بن زمعة ) * ، و هو من شيعته ، و ذلك أنّه قدم عليه في خلافته يطلب منه مالا ، فقال : إنّ هذا المال ليس لي و لا لك ، و إنّما هو فيء للمسلمين و جلب أسيافهم ، فإن شركتهم في حربهم كان لك مثل حظَّهم ، و إلَّا فجناة أيديهم لا تكون لغير أفواههم . « 1 »
امام على « ع » - از سخن وى با عبد الله بن زمعة ، كه از شيعيان او بود ، و در زمان خلافت وى نزد او آمد و مالى طلب كرد : اين مال نه از آن من است و نه از آن تو ، بلكه غنيمت مسلمانان ( جهادگر ) است و حاصل شمشير زدنهاى ايشان ( در راه خدا ) ؛ و اكنون تو اگر در جنگهاى ايشان شركت داشته اى سهمى همانند ايشان دارى ، و گر نه چيدهء دست ايشان جز براى دهانهاى خودشان نخواهد بود . ، از امثال اين احاديث و بيانها معلوم مىشود كه جايز نيست دستاورد مردم به جز ايشان داده شود . از چيزهايى كه سبب فقر مردمان مىشود ، يكى همين است كه محصول دست ايشان به جز خودشان داده شود ، و ديگران را بىجهت بر آنان مقدّم دارند .
هامش
« 1 » « نهج البلاغه » / 728 ؛ « عبده » 2 / 253 .