ن
نُون
- ( اصطلاح عرفانى ) ن و القلم از فواتح سور قرآنست و در اصطلاح اهل معنى « ن » عبارت از علم خداى متعال است در حضرت احديت و « قلم » حضرت تفصيل است كه فرمودند
« ن وَ الْقَلَمِ وَ ما يَسْطُرُونَ »
« ن » دواتست و « قلم » خامهء از نور و نويسنده خداوند غفور ، به لوح با قلم زبرجد نوشت ، نور بشريت ، بر دفتر ياقوت نوشت ، قصد و كردار مخلوق نوشت ، بر دل عارف بقلم كرم نوشت ، بمداد فضل نوشت ، بر دفتر لطف نوشت ، صفت و نعت معروف نوشت ،
« كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ »
لوح نوشت و همه آن تو نوشت ، دل نوشت ، همه وصف خود نوشت .
( از عده ج 1 ص 251 ) .
و باز « ن » كنايت از يونس است كه فرمود
وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ
.
ن
- ( اصطلاح ادبى ) نون مفرده در زبان و قواعد عرب بر چهار وجه است 1 - نون تأكيد و آن يا خفيفه است يا ثقيله ، نون تأكيد ثقيله در آخر تمام صيغ فعلهاى مضارع ، امر و نهى در مىآيد بجز ماضى مانند « يضربن . يضربان .
يضربن » . . .
و نون تأكيد خفيفه در آخر مفردها و جمعهاى مذكر در آيد مانند « يضربن يضر بن تضربن » در تأكيد ثقليه تاكيد شديدتر است « البته البته » و در خفيفه كمتر « البته » مانند
« وَ تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ أَصْنامَكُمْ »
و
« إِمَّا تَخافَنَّ
وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ »
2 - نون تنوين كه نونى است زائده ساكنة كه ملحق به آخر كلمات شود براى غير توكيد كه در تلفظ آيد نه در كتابت مانند « كتابا » رجوع به تنوين شود .
3 - نون اناث كه براى جمع مؤنث بود مانند « يذهبن » 4 - نون وقايه كه قبل از ياء متكلم درآيد مانند « اكرمنى » و « ضربنى - خلانى و ادركنى » اين نون فعل را از