اذا فعلت الواجب من الغسل النهار .
و يحرم صوم العيدين مطلقا و ايام التشريق لمن كان بمنى و صوم يوم الشك بروية الهلال بنية الفرض ( از شرح لمعه ج 1 ص 131 ) و هو الكف نهار عن الاكل و الشرب در معتقد الاماميه آمده است :
بدان كه روزه به دو ضرب است : روزهء واجب است ، و روزهء سنت .
روزهء واجب دو گونه است : روزهاى كه بسببى واجب است . و روزهاى كه بىسببى واجب است ، و اين روزهء ماه رمضان است .
و شرائط او دو گونه است : يكى آنست كه مشترك است در وجوب و صحت ادا ، دوم آنست كه خاص است به صحت ادا .
آنچه مشترك است : بلوغ است ، و كمال ، عقل ، و سلامت از مرض ، و پيرى ، و سفر ، و در آمدن وقت .
و آنچه خاص است به صحت ادا :
اسلام ، و نيت ، و طهارت از جنابت بر وجهى كه گفته شود . و حيض ، و استحاضهء مخصوصه ، و نفاس .
و علامت در آمدن ماه رمضان ديدن ماه نو است ، و درين خلافى نيست .
دليل برين قول خداست :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ . قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ »
، يعنى : مىپرسند از تو ، از ماههاى نو بگوى ايشان را كه اين ماههاى نو وقتهاست مردم را . و اين نصى صريح است بر آنكه ماههاى نو را دلالت است بر اوائل ماهها .
و رسول فرموده است :
« صوموا لرؤيته ، و افطروا لرؤيته »
، يعنى : روزه داريد ، از براى ديدن هلال ماه رمضان ، و بگشاييد روزه از براى ديدن هلال ماه شوال ! آنكه گفت :
« فان غم عليكم فعدوا ثلاثين يوما »
، يعنى اگر بر شما پوشيده شود و نتوانيد ديدن سى روز بشمريد ! يعنى : از ماه شعبان اگر پيش از زوال يا پس از زوال ماه بيند آن ماه شب آينده باشد ، نه شب گذشته .
دليلش قول رسول است :
« اذا رأيتم الهلال فصوموا »
، يعنى : چون ماه نو بينيد ، روزه داريد ! و اين دلالت مىكند بر آنكه روزه پس از ديدن ماه است نه پيش از ديدن .
و اگر دو مرد عدل گواهى دهند ، واجب بود روزه داشتن ، و روزه گشادن .
و اما روزهء سيم شعبان كه آن را روز شك ميگويند سنت است روزه داشتن به نيت شعبان ، از براى آنكه اين روزه در حكم ماه شعبان است لقوله ص :
« فان غم عليكم فعدوا شعبان ثلاثين يوما »
اگر بر شما پوشيده شود ، شعبان سى روز بشمريد ! پس روا بود روزهء اين روز به نيت شعبان .
پس اگر رمضان بوده باشد ، از فرض مجزى بود ، قضاى آن نبايد داشت . و اگر شعبان بوده باشد ، ثواب آن وى را حاصل شد .
دليل ديگر بر آنكه اين روز روزه داشتن رواست ، قول خداست :
« وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ »
، يعنى ، روزه داشتن بهتر است شما را و از عموم بيرون نرود مگر آنچه دليلى قاطع بود بر آن ، چون روز عيد و ايام تشريق كسى را كه به منا باشد .
و امير المؤمنين على ع فرموده است :