« ويحك » يعنى واى بر تو و يا دلم مى سوزد براى تو ، و آن سه بار در « نهج » آمده است چنان كه به عاصم بن زياد فرموده : « ويحك انى لست كانت » خ 209 325 واى بر تو يا دلم مى سوزد براى تو ، من مانند تو نيستم .
ويل
: واى . آن كلمه عذاب است ، به معنى اظهار درد نيز آيد و آن پنج مورد در « نهج » آمده است : « فويل لك يا بصرة » خ 102 ويل امّم : « غبتم عنها و لم تكونوا من اهلها ويل امهّ كيلا به غير ثمن لو كان له وعاء » خ 71 100 رجوع شود به « كيل »
شب 25 10 1374 مطابق 23 شعبان 1416 حرف و او به پايان رسيد و الحمد للهّ اولا و آخرا
.