كرد : اى على : مبادا در قلمرو تو به كشاورزان ستم رود . دريافتى توحيدى و مهم شايد برخى از كسانى كه شاهد محروميّت و فقر و فاقه و انواع تيره روزى و بيمارى و بدبختى در ميان گرفتاران و بيچارگان و مسكينان و تيره بختانند ، و كسانى را مىبينند كه استخوانهاشان در زير يوغ استثمار و بهره دهى خرد شده است ، و از علَّتهاى اصلى ( سياسى ، اقتصادى ، اجتماعى ، فرهنگى ، تربيتى و رفتارى ) اين چگونگيها آگاهى ندارند چنين بپندارند كه اينها همه به « تقدير الهى » مربوط مىشود ، كه به زيان قشرهاى ياد شده جريان يافته است ، بدون مدخليّت داشتن خود انسان ، يا محيط او ، يا همنوعان ، يا ايادى و عواملى ديگر و چگونگى فهم و تصوّر ايشان از دين ؛ و اين پندارى باطل است ، چه تقديرهاى الهى به اندازهء سر سوزنى به هيچ كس ستم روا نمىدارد ، بلكه اين برخى از مردمند كه به برخى ديگر ظلم مىكنند . پس قضا و قدر در حق اينان ستمگرى نكرده است ، بلكه برخى بر ديگران ستم روا داشتهاند ( توانايان ستم كردهاند ، و كسانى در برابر آنان نايستادهاند ) .
ط - فروشندگان شهرى و كالاهاى روستايى ( واسطه گرى )
حديث
1 النّبي « ص » - فيما رواه الإمام الباقر : قال رسول الله « ص » في حديث :
لا يبيع حاضر لباد ، و المسلمون يرزق الله بعضهم من بعض . « 1 »
هامش
« 1 » « وسائل » 12 / 327 .