جلوس نادر شاه بر سرير سلطنت
و نادر شاه رفتهرفته بالا رفت تا آنكه بعد از شكست روم و افغان قبل از سفر هند در « چولمغان » از محال آذربايجان در تاريخ مذكور [ 1148 ] رفته ، ريش سفيدان و كتخدايان و بزرگان و اعيان ايران را حاضر ساخت ، و در روزى كه ساعت سعد بود مجلسى مشحون به سرداران سپاه و ايلچى روم كه به التماس صلح و مصادقت آمده بود آراسته يك دو كس از مشاهير را به قتل رسانيده ، اسباب سياست جلوهگر ساخت ، و در آن مجلس مهيب سخن در امر سلطنت آغاز نهاد و همهء آن خلايق را مخاطب ساخته گفت كه : بايد پادشاهى كه حافظ ملك باشد اختيار نمايند « 1 » ، و هركه را كه مناسب سلطنت مىدانيد مقرر كنيد .
جمعى از مخصوصان سخنان مخلصانه و چاكرانه بر زبان راندند ، و به مقتضاى مقام زبان برگشوده گفتند كه بهجز ذات مستجمع الصفات بندگان عالى كسى لايق اين منزلت عظيمه نيست ، و مجلّه متضمّن اتّفاق و اجماع خلايق نگاشته ، حاضران بر آن مهرها نهادند ، و نام سلطنت ظاهرى را از شاه عباس صغير پسر شاه طهماسب نيز منسوخ نموده خطبهء پادشاهى نادر شاه جارى گرديد ، و مسمّى به نادر شاه شد و عبارت « الخير فيما وقع » « 2 » را تاريخ جلوس يافته سكّهء سابقه را تغيير داده بر يك طرف اشرفى و روپيه اسم بلد دار الضرب و بر يك جانب آن تاريخ « الخير فيما وقع » را منقوش ساختند ،
هامش
( 1 ) نمائيد : « الف » .
( 2 ) مخفى نماند كه اين عبارت برابر با تاريخ [ 1148 ] مىباشد .