المحققين مرحوم مغفور جنت آرامگاه ، استادى سيد محمّد مهدى طباطبايى « 1 » - قدّس سرّه العلىّ « 2 » - را نكاح كرده است ، و از او سه پسر ؛ سيد حسين و سيد حسن و سيد جعفر و دو صبيّه در اين اوقات موجوداند .
و در قضيّهء وهّابى مثل ساير مؤمنين به سمت ايران فرار نمود . چون وارد بلدهء كرمانشاهان شد ، بندگان اخوى « 3 » و ساير اعيان و بزرگان نهايت اعزاز و احترامش را منظور داشتند و غايت مهماننوازى را به عمل آوردند . چند روزى توقّف فرموده به سمت بروجرد - كه محل سكنى و بودباش « 4 » برادران و منسوبان جناب سيد معظم اليه طاب ثراه است - تشريف برد . و چند مدّت را در آنجا توقف نمود ، و چنان مسموع شد كه بعضى از علما را از بودباش آن جناب خوش نيامد ، و اگر زياده مىماند شايد شرعا مناسب نبود ، لهذا خود به تنهايى به سمت اصفهان تشريف برد و بعد از مدت قليله ، حليلهء جليلهاش مع متعلقان به اتّفاق عموى خود به ايشان ملحق شدند و از آنجا به عزم مشهد مقدس به دار العبادهء يزد تشريف برد . اهالى و حكّام به خدمتش حاضر و منتهاى احترام ، و احتشام را بالنسبه به او ملحوظ كردند . پس بعد از چندى مع عيال به مشهد مقدّس رضوى عليه السلام مشرف شد .
هامش
( 1 ) بحر العلوم .
( 2 ) العالى : « د » .
( 3 ) آقا محمّد جعفر .
( 4 ) بودباش : منزل ، مسكن .