غيرتش غير در جهان نگذاشت 2 / 71
فكر بهبودى خود را ز در ديگر كن 2 / 286
قبله وحدانيت دو چون بود 2 / 60
كافر شوى از زلف نگارم بينى 1 / 345
كاف كفر اينجا به حق المعرفه 2 / 282
كثرت چه نيك در نگرى عين وحدت است 1 / 391
كفرِ چه منى گزاف وآسان نبود 2 / 287
كفر و ايمان هر دو چون دربان اوست 2 / 7
كليمى كه چرخ فلك طور اوست 1 / 6
كمال از كعبه رفتى تا در دوست 1 / 490
كور كورانه مرو در كربلا 1 / 155 ، 2 / 208
كهيعص وقاف والقرآن منم 2 / 149
كيستم من سالك و اصل شده 2 / 66
گاهى محمّد بَك شود 1 / 35
گبر كرمانى آن لعين كه به عكس 2 / 506
گرد عطّار گشت مولانا 1 / 479
گر من گنه روى زمين كردستم 1 / 347
گر نباشد ز اهل خرقه كسى 1 / 124
گر نبودى ذات پاكت آفرينش را سبب 2 / 414
گر نويسم شرح اين بىحدّ شود 1 / 93
گر يك خط سرخ بر كنارش بودى 1 / 342
گفت آن آدم ظلمنا نفسنا 2 / 46
گفت پيغمبر على را كاى على 2 / 48
خيراتيه در ابطال صوفيه ( فارسى ) — صفحة 612
مساهمون: محمد علي بن محمد باقر الوحيد البهبهاني ( كرمانشاهي )
ص٦١٢