10 . ائمّهء دوران ، دو قسماند
امام صادق عليه السلام فرمود :
ائمّه در كتاب خداى - عزّ و جلّ - دو دستهاند :
1 . خداى تبارك و تعالى مىفرمايد : «
« وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛
« 1 » و آنها را امامانى قرار داديم كه به امر ما ، هدايت كنند » . ايشان نه به امر مردم ، بلكه امر خدا را بر مردم ، مقدّم مىدارند و حكم خدا را پيش از حكم مردم مىدانند .
2 . باز خداوند - جلّ ثنائه - فرمود : «
« وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ » ؛
« 2 » آنها را امامانى قرار داديم كه به سوى دوزخ بخوانند » . ايشان ، امر مردم را بر امر خدا ، مقدّم مىدارند و حكم مردم را پيش از حكم خدا مىدانند و بر خلاف آنچه در كتاب خداى - عزّ و جلّ - است ، طبق هوس خويش رفتار مىكنند .
بر اين اساس ، معيار امامت حق را امامى مىداند كه به حكم خدا دعوت مىكند و امام باطل را ( يعنى امامى كه مردم را به سوى دوزخ مىراند ) كسانى مىداند كه امر مردم را بر امر خدا ، مقدّم مىداند و بر طبق هوا و هوس ، عمل مىكند .
11 . قرآن ، به سوى امام ، هدايت مىكند
حسن بن محبوب مىگويد : امام رضا عليه السلام ، دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - «
« وَ لِكُلٍّ جَعَلْنا مَوالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوالِدانِ وَ الْأَقْرَبُونَ وَ الَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمانُكُمْ » ؛
« 3 » همه را در تركه پدران و مادران و خويشان ، بستگانى قرار دادهايم و كسانى را كه با آنها دست بيعت يا پيمان دادهايد » ، فرمود :
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء ، آيهء 74 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 314 .
( 2 ) . سورهء قصص ، آيهء 41 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 314 .
( 3 ) . سورهء نساء ، آيهء 33 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 314 .