7 . مراد از اهل ذكر در قرآن
امام باقر عليه السلام ، دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - در آيهء : «
« فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ » ؛
« 1 » اگر خودتان نمىدانيد ، از اهل ذكر بپرسيد » ، از قول پيغمبر صلى الله عليه و آله مىفرمايد :
مقصود از ذكر ، من هستم و امامان ، اهل ذكرند .
دربارهء قول خداى - عزّ و جلّ - در آيهء «
« وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ وَ سَوْفَ تُسْئَلُونَ » ؛
« 2 » همانا ، قرآن ، براى تو و قوم تو ، ذكر است و به زودى از آن بازخواست مىشويد » ، خود امام فرمود :
ماييم قوم او و ماييم پرسششدگان [ سؤالشوندگان ] .
وشاء ( يكى از صحابه ائمّه ) مىگويد :
به امام رضا عليه السلام عرض كردم : قربانت گردم ! « اگر نمىدانيد ، از اهل ذكر بپرسيد » يعنى چه ؟ فرمود : « ماييم اهل ذكر و ماييم پرسش شوندگان » .
عرض كردم : شما ، پرسششونده و ما پرسشكنندهايم ؟ فرمود : « آرى » .
عرض كردم : بر ماست كه از شما بپرسيم ؟ فرمود : « آرى » . عرض كردم : بر شماست كه به ما پاسخ دهيد ؟ فرمود : « نه ، اختيار با ماست ، اگر خواستيم پاسخ مىدهيم و اگر نخواستيم پاسخ نمىدهيم ، مگر قول خداوند : «
« هذا عَطاؤُنا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسابٍ » ؛
« 3 » اين است بخشش بى حساب ما ؛ خواهى ببخش يا نگهدار » [ را نخواندهاى ] .
8 . كسانى كه خداوند در قرآن ، آنها را عالِم ناميده است
هامش
( 1 ) . سورهء نحل ، آيهء 43 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 303 .
( 2 ) . سورهء زخرف ، آيهء 44 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 303 .
( 3 ) . سورهء ص ، آيهء 39 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 304 .