13 . روشى كه بر پايدارى آن ترغيب شده ، ولايت على عليه السلام است
حضرت ابىجعفر عليه السلام دربارهء اين قول خداوند متعال كه : «
« وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً » ؛
« 1 » و اگر بر آن روش ، استوار شوند ، آبى فراوان به آنها مىنوشانيم » ، فرمود :
يعنى ايمانى را در دلشان جايگزين كنيم و مقصود از « طريقه » ، ايمان به ولايت على عليه السلام و جانشينان اوست . يعنى اگر بر ولايت على بن ابى طالب عليهما السلام ، و اوصيا از فرزندان او ، استوار شوند و اطاعت آنها را در امر و نهىشان بپذيرند ، « آب فراوان به آنها نوشانيم » .
محمّد بن مسلم مىگويد : از امام صادق عليه السلام دربارهء قول خداوند - عزّ و جلّ - در آيهء :
«
« الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا » ؛
« 2 » كسانى كه گفتند : پروردگار ما ، خداست و سپس استوار شدند » ، فرمود :
يعنى بر امامان ، يكى پس از ديگرى ، استوار بماندند .
14 . ائمّهء معصوم عليهم السلام كانون علم و درخت نبوّت و آمد و شد فرشتگاناند
امام زين العابدين عليه السلام فرمود :
مردم ، چه خردهگيرىاى بر ما دارند ؟ به خدا كه ما درخت نبوّت و خانهء رحمت و كانون علم و آمد و شد فرشتگان و كانون دانش هستيم ! « 3 »
در روايت ديگر آمده است : ابن سنان از امام صادق عليه السلام ، دربارهء اين قول خداوند «
« وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ » ؛
« 4 » ما در كتاب زبور ، پس از ذكر نوشتيم » ، پرسيد :
زبور چيست و ذكر كدام است ؟ فرمود :
هامش
( 1 ) . سورهء جن ، آيهء 16 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 320 .
( 2 ) . سورهء فصّلت ، آيهء 30 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 320 .
( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 321 ، ح 2 .
( 4 ) . سورهء انبياء ، آيهء 105 ؛ الكافى ، ج 1 ، ص 327 .