همچنين وى در پايان كتاب ، ضمائمى را مشتمل بر زندگىنامه مؤلف كتاب و نيز فرزندان ، كتابنامه و زيارتنامه امامزاده سيد محمد ، نوشته است . اين كتاب در دو بخش ، تدوين شده است . مؤلف در بخش اول ، مراحل زندگانى امامزاده سيد محمد را تشريح كرده و در بخش دوم ، كرامات وى را ذكر نموده است . گفتنى است 32 كرامت از اين مجموعه ، به عقوبت ستمكاران و 28 كرامت ، به شفاى دردمندان به دست امامزاده سيدمحمد ، اشاره كرده است .
آستانه سيد محمد ( ع )
عمارت اول : اين آستانه مبارك ، چون در مسير اصلى راه سامرا نبوده و با راه اصلى ، فاصله داشته است ، بر اثر ناامن بودن آن منطقه تا عصر صفويه ، متروك مانده بود . ازاينرو بهطور دقيق ، از تاريخ بناى آن ، اطلاعى در دست نيست ؛ جز اينكه در تعميرات اساسى كه در سالهاى 1379 - 1384 ه - . ق ، در اين آستانه ، انجام گشت و از قرائنى كه مشاهده شد ، بعضى از اهل اطلاع ، اظهار مىدارند كه عمارت اول اين آستانه ، متعلق به قرن چهارم است كه عضدالدوله ديلمى ، آن را ساخته است .
عمارت دوم : در قرن دهم هجرى ، شاه اسماعيل صفوى ، آن را پس از فتح بغداد ، انجام داد كه در آن هنگام ، قسمتى هم براى سكونت زائرانى در نظر گرفته شد كه قصد زيارت سامرا را داشتند و از اين آستانه هم زيارت مىكردند و در آنجا ، توقف مىنمودند .
عمارت سوم : در سال 1198 ه - . ق ، ملا محمد رفيع ، فرزند محمد شفيع خراسانى تبريزى ، به هزينه احمد خان دنبلى ، آن عمارت را ساخت . سيد حسن