شده است كه به سبب وجود اين قبر ، به « بلد سيد محمد » معروف است . اين قريه كه تا بغداد ، هشتاد كيلومتر فاصله دارد - از نواحى دُجَيل ، بين راه بغداد و سامرا ، واقع شده است . وى از بزرگان و مبارزان عصر خود بود و ميان شيعيان و دوستداران اهل بيت ( عليهم السلام ) به سبع الدجيل ( شير دجيل ) ، معروف بود .
شيعيان عرب زبان ، براى اين بزرگوار ، درست همان احترامى را قائل و معتقدند كه شيعيان فارسى زبان ، بهويژه ايرانيان ، براى حضرت ابوالفضل العباس ( ع ) قائلاند . وى نه تنها نزد شيعه ، بلكه نزد اهلسنت واعراب باديه ، ازجايگاه رفيعى ، برخوردار است . آنان نيز احترام او را دارند و از ايشان مىترسند . ازاين رو هرگز قسم دروغ به او نمىخورند و پيوسته از اطراف براى او ، نذر مىبرند . مرقدش ، محل پايان يافتن بسيارى از اختلافها و مشاجرات است ؛ چراكه وقتىكار به قسم خوردن به امامزاده محمد ، كشيده مىشود ، منكر ، از قسم خوردن خوددارى مىنمايد و حق را به طرف دعوا مىدهد ؛ مبادا مورد خشم و نفرين آن بزرگوار ، قرار گيرد .
تولد
سيد محمد ، بنابر برخى از منابع ، حدود سال 228 ه - . ق ، متولد شد . « 1 » بنابراين قول ، سيد محمد ، فرزند اول امام است . ولى طبق برخى روايات ، سيد محمد فرزند دوم و از امام حسن عسكرى ( ع ) كوچك تر بود . على بن مهزيار نقل مىكند : « به امام هادى ( ع ) گفتم : اگر شما از دنيا برويد ، به چه كسى رجوع كنيم ؟ » امام فرمود : « عهدي الى الاكبر من ولدي » . « 2 »
هامش
( 1 ) . دائرة المعارف تشيع ، ج ، 3 ص . 410
( 2 ) . موسوعة كلمات الامام الهادى ، پژوهشكده باقر العلوم ، ص . 126