تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فيض نجف ( فارسى ) — صفحة 390

مساهمون:

ص٣٩٠
طبيب‌زاده « 1 » 6 . سيد محمود بن عبد العظيم خوانسارى « 2 » 7 . سيد محمود بن جعفر خوانسارى « 3 » 8 . شيخ محمد على مظاهرى تيرانى « 4 » 9 . شيخ اسد الله ايزدگشسب . « 5 » اين عالم فقيه در سال 1329 ق وفات يافت و در تكيه تويسركانى مدفون شد .

92 . حاج شيخ محمد على بن محمد باقر نجفى اصفهانى

ملقّب به « ثقة الإسلام » كه به نوشته ميرزا حسن خان جابرى : « در عقل و دانايى و ترويج شرع مطهر بى نظير بود و اين لقب را برازنده مى نمود » . « 6 » فرزندش عالم زاهد آية الله حاج شيخ مهدى نجفى درباره او مى نويسد : « تولّد مرحومِ والد در اصفهان در ماه ربيع الاوّل يا ربيع الثانى سال 1271 هجرى بود . چند سال در اصفهان به تحصيل اشتغال داشت و در اوايل بلوغ به عتبات عاليات مسافرت فرمود و يك چندى اشتغال به تحصيل داشت . سپس مراجعت نمود و متأهّل گرديد . باز به همان أماكن مقدّسه سفر فرمود و مشغول به تحصيل گرديد . پس از تكميل باز گرديد و اين در اواخر عمر والدش بود . كارهاى والد از تنظيم املاك و
هامش
( 1 ) . خاتمه حور مقصورات به قلم حجة الاسلام سيد محمد فقيه احمدآبادى شاگرد مؤلف ص 152 . ( 2 ) . تراجم الرجال ج 3 ص 438 . ( 3 ) . همان ج 3 ص 434 . ( 4 ) . عالم جليل . در سال 1278 ق در تيران متولد شد . مقدّمات را نزد پدرش آخوند ملا محمد هادى فراگرفت . سپس به اصفهان رفت و پس از تحصيل سطوح ، از محضر بزرگانى همچون ميرزا محمد هاشم چهارسوقى و ملا محمد باقر فشاركى بهره برد و از دو استاد مزبور و ميرزا محمد على تويسركانى اجازه اجتهاد دريافت نمود . آن گاه به زادگاه خود تيران بازگشت و به ارشاد مردم و قضاوت و حل و فصل مرافعات اشتغال جست . وى عالمى باشهامت و شجاع و سخى و مهمان نواز بود و معيشتش از مختصر زراعتى كه در اختيار داشت مىگذشت . وى در شب 25 شوال 1350 ق در 72 سالگى وفات كرد و در جنب مسجد و حسينيه خود مدفون شد . ديباچه ديار نون ص 229 . ( 5 ) . اسرار العشق ايزدگشسب ص 4 . وى « شرح منظومه » را نزد آية الله تويسركانى آموخته است . ( 6 ) . تاريخ نصف جهان و همه جهان ص 116 .