رياحى منتهى مىشود وصلت كرد ، با اين كه اهالى دهكرد به كمتر كسى اعتماد و ارادت و عقيده پيدا مى كنند ، به آن مرحوم چندان علاقه مند بودند كه تا مدّت ها بعد از فوتش ، هر وقت يادى از او مى شد بى اختيار حالت تأثر و گريه به آنها دست مى داد . وى خويى ملايم و قلبى رؤف داشت . با فقرا و درماندگان به مدارا رفتار مى كرد و به شب زنده دارى و عبادت علاقه سرشارى داشت .
آن مرحوم با آية الله حاج سيد مصطفى كاشانى پدر آية الله سيد ابو القاسم كاشانى دوستى و رفاقت اكيدى داشته ، چنانچه آية الله كاشانى در نامه اى به او نوشته است :
ما أوحش الدنيا إذا كنت نائياً * و ما آنس الدنيا وأنت قريباً
وى در سال 1265 ق متولّد و در سال 1310 ق وفات كرد . « 1 »
برادرش سيد احمد دهكردى نوربخش در وفاتش گويد : « 2 »
برفت از جهان حق پرستى كه بود * به سوى خداى ودودش و داد
پى بستن راه يأجوج كفر * به ارشاد سدّى كشيد از سداد
جهادش پى دين ما مى سزد * چنين مجتهد را چنان اجتهاد
رهى پيش بگرفت دور و دراز * بُدش راحله زهد و تقواش زاد
رها كرد اين خيل جسمانيا * كه بودش به روحانيان اتحاد
بخوانند تاريخ هاى كهن * بسا بعد از اين مردم با سواد
به تاريخ گويند با پنج تن : * « بخلد است آقا محمد جواد »
32 . سيد محمد جواد حسينى كتابى
فرزند عالم ربّانى سيد محمد صادق كتاب فروش . از شاگردان حاج شيخ محمّد باقر نجفى و داماد حاج سيّد محمّد باقر بن سيد اسد الله شفتى ثانى . عالمى زاهد و منزوى
هامش
( 1 ) . شناخت سرزمين چهارمحال ج 2 ص 18 - 15 . اين عالم متقى پس از وفات در شهركرد مدفون شد و بدن مطهّرش پس از سه سال در حالى كه هيچ تغييرى نكرده بود به عتبات عاليات حمل شد .
( 2 ) . شناخت سرزمين چهارمحال ج 2 ص 17 .