زاده شد .
پدرش از شاگردان ميرزاى شيرازى دوم و از نزديكان سيد ابو الحسن موسوى اصفهانى بود و در جنگ با انگليس به همراه سيد محمد سعيد حبوبى و آيت اللّه سيد محسن حكيم حضور داشت .
محمد جواد نزد حضرات : شيخ محمد طهرانى ، سيد احمد اشكورى و سيد اسد اللّه مدنى به تحصيل پرداخت و به ادبيات عرب علاقمند شد . سرودن شعر عربى را پيشه ساخت و در اين مسير به شاگردى نزد شيخ عبد الحسين ابو شبع و عبد الامير ترجمان پرداخت .
در سال 1373 ق به بغداد رفت و سپس در سال 1400 ق رهسپار شام شد . آنگاه در 1404 ق به ايران آمد و در تهران ساكن شد . نزد همگان محترم بود و در سرودن انواع شعر فصيح و محلى توانا بود و اوقات خود را با مطالعه و حفظ و سرودن شعر مىگذراند . محمد جواد به ابى زينب و جواد تركى شهرت داشت .
اثر مكتوب
- ديوان شعر .
منبع
معجم رجال الفكر والأدب 3 / 1252
عربى سرايان آذرى زبان ( فارسى ) — صفحة 226
مساهمون: جعفر رحمن زاده صوفيانى
ص٢٢٦