مهاجرت كرده ، پس از معاشرت با اهل دانش و ادب به خوى عزيمت كرد . در خوى مورد توجه ميرزا حسينقلى خان دنبلى ، حاكم خوى ، واقع شد و حاكم او را به نديمى خود اختيار نمود .
در كنار خدمات دينى و علمى اين بزرگمرد ، آنچه نام او را بر تارك روزگار جاودان ساخته ، دايرة المعارف مفصل و ارجمند « رياض الجنة » است . نامبرده به تركى ، فارسى و عربى شعر مىسرود و « فانى » تخلص مىكرد .
مرحوم زنوزى به سال 1223 ق درگذشت و چهار فرزند به نامهاى : ميرزا عبد الرسول فنا ، ميرزا اسماعيل ، ابو الحسن و ميرزا مهدى بر جاى گذاشت كه همگان در رديف دانشوران عصر خود بودند .
نمونه سروده
يا ناوياً بربوع السلع والحلم * بلّغ سلامي على طنبي بذي سلم « 1 »
باللوح ما رقم الرحمن منذ بدا * نوناً كحاجبه بالنون والقلم
يا لائمي باللّه دعني على ألمي * في حبّ هذا الفتى إياي لا تلم
فكيف أصبر يا ذاللوم في كبد * تذيب جسمي وقلبي دائماً ودمي
اين ملمع از وى است :
طفى هواك بقلبي غلا كحبّ غلاة * به چشم من بنگر سوى خود ببين كه چه ذاتى
به هر طرف كه نظر مىكنم تو در نظر آيى * بدا جمالك في كلّ وجهة وجهات
صفا ز خون شهيدان گرفته كعبه كويت * لما يبيت ويسعى الحجيج في العرفات
* * *
هامش
( 1 ) ) در برخى منابع اين بيت پس و پيش درج شده است .