از تشنگى ز پا چو درآمد به سر دويد * چون بر وفاى عهد الستش ندا رسيد
از پشت زين قدم چو به روى زمين نهاد * افتاد و سر به سجدهى جان آفرين نهاد
در شكوه از تبريز مىسرايد :
دلم ز خطهى تبريز به زنهار آمد * نيرا خيمهى ما بين كه به ويرانه زدند !
به تركى و زبانحال مادر حضرت قاسم ( ع ) :
ائتدى غم طغيان ، سرور قلب ناشاديم اويان * اوددوتوب جانيم ، چخوب افلاكه فرياديم اويان
ياوريم غم لشكرى قيلدى مسخر كونلومى * ضعف تاپدى قوت الدن گئتدى بنياديم اويان
دامه دوشموش صيد تك يول گوزلهمكدن گوزلريم * دولدى قان ياشيله ، آهو گوزلو صياديم اويان
گورمهسون تا گل يوزون گون باشون اوسته نو عروس * ائليوب زلفين پريشان تازه داماديم اويان
آثار مكتوب
1 ) آتشكدهى نير ؛