مهين مطاف شه خراسان ، امين ناموس ، ضمين عصيان * سليل احمد ، خليل رحمان ، على عالى ، ولى و الا
بگو كه نير در آرزويت كند ز هر گل سراغ بويت * مگر فشاند پرى به كويت چو مرغ جنت به شاخ طوبا
* * *
گنجى است در دلم ز غم و رنج و مهر و ماه * زين پس عجب مدار كه پيچم به خود چو مار
دستى به خوان دهر نيالوده چون مگس * شد تار عنكبوت مرا دور روزگار
اى هوش ديگر آهن سردم به سر مكوب * اى فكر ديگر از رگ انديشه خون مبار
اى چشمهى مداد من از غصه قير شو * اى خامهى نزار من از غم چو نى بزار
در بوستان دهر رخ انبساط نيست * تا غنچه تنگدل بود و لاله داغدار
اى كاش مام زهر ز زادان شدى عقيم * تا اين بنين ز باب نماندى به يادگار