48 : عمر سهروردى
( 539 - 632 ق )
شهاب الدين ، ابو عبد اللّه ، ابو حفص عمر سهروردى ، فرزند محمد ، فرزند عبد اللّه و او فرزند محمد ، اواخر رجب يا اوايل شعبان سال 536 يا 539 ق در سهرورد از توابع زنجان ديده به جهان گشود . تبار وى به گزارش تراجم نگاران به ابوبكر ، خليفهى نخست اهل سنت ، منتهى مىشود .
در جوانى به همراه عموى خرقهپوش خود با نام شيخ ضياء الدين ابو النجيب به بغداد رهسپار شد و زير نظر او پرورش يافت . علوم حديث را نزد شبلى و ابىذرعه فرا آموخت و تحصيل فقه را نزد ابن فضلان بغدادى به فرجام رساند . در تصوف از عموى خود بهرهمند شد و چندى به رسم عزلتگزينى در آبادان به سر برد . آنگاه مجاور بيت اللّه الحرام شد و سپس به بغداد مراجعت كرده ، صاحب كرسى ارشاد گشت .
شافعى مذهب بود و در سرودن شعر به زبان فارسى و عربى مهارت داشت . فرقهى سهرورديه بر ساختهى اوست و در بغداد به ارشاد تصوف جويان و خرقه پوشان اشتغال داشت . هر سال به زيارت حرمين شريفين مشرف مىشد و با عبد القادر گيلانى و عموى خود ملازم و مصاحب بود . شهرت او به نگارش كتاب « عوارف المعارف » است كه در شمار ارزشمندترين ميراث مكتوب صوفيانه قرار دارد . شيخ اجلّ سعدى شيرازى و كمال الدين اسماعيل اصفهانى و برخى ديگر از بزرگان شاگردان او بودند . نزد خلفاى عباسى مقرب بود و ثروت فراوانى از اين طريق به دست مىآورد .