راهى عتبات عاليات شد . وى پس از ورود به عراق در شهر نجف اشرف رحل اقامت افكنده و به مدت چند سال در كنار مرقد مطهر جدش اميرالمؤمنين ( ع ) مشغول تحصيل شد . وى در اين مدت در دروس اساتيد برجستهء اين حوزه با بركت شركت كرده و از محضر بزرگانى چون آيت اللّه العظمى سيد محسن حكيم و مرحوم آيت اللّه سيد محمود شاهرودى و مرحوم آيت اللّه سيد ابوالقاسم خوئى بهره برده و در اندك زمان ممكن ، از شاگردان طراز اول حضرات آيات حكيم و خوئى ( ره ) شده و اجازهء اجتهاد خود را از مرحوم آيت اللّه سيد محسن حكيم دريافت كرد . از هم دورههاى ايشان مىتوان به مرحوم شهيد سيد محمدباقر صدر و مرحوم شيخ كاظم تبريزى ( ره ) نام برد . اين نكته قابل تأمل است كه ايشان بهترين تقريرات خارج اصول مرحوم آيت اللّه خوئى ( ره ) را به عنوان كاربردى ترين و مطرح ترين متن به حوزههاى علميه تقديم مىكند . مرحوم آيت اللّه واعظ ضمن فراگيرى دروس متداول حوزهء علميه ، به تدريس نيز پرداخت .
بازگشت به كابل
مرحوم آيت اللّه واعظ پس از چند سال اقامت در نجف به كابل بازگشت . پس از ورود به كابل مورد استقبال مردم قرار گرفت ، مردم ساير شهرها مخصوصاً ( هزاره جات ) وقتى شنيدند كه مرحوم آيت اللّه واعظ از نجف برگشته است ، با توجه به شناختى كه از ايشان داشتند ، به ديدار وى شتافتند . با حضور ايشان در كابل مجالس باشكوهى در « حسينيهها » و « تكيهخانهها » در مناطق مختلف اين شهر تشكيل و سخنرانىهاى ايشان ضبط شده و نوارهاى سخنرانى در بين مردم دست به دست مىشد . حضور ايشان در كابل همزمان است با سلطنت ظاهرشاه ، استقبال پرشور مردم و تشكيل جلسات مختلف و سخنرانىها ، با اينكه رنگ و بوى سياسى نداشت ، اما پادشاه مذكور و نخست وزيرش « محمدداودخان » را كه نسبت به هر محفل غير دربارى بدبين و خائف بود ، به وحشت انداخته و عكس العمل آنها را در پى داشت .
سى و پنج عالم ( از عالمان تأثيرگذار افغانستان در سده اخير ) ( فارسى ) — صفحة 327
مساهمون: سيد محمد عارف موسوى نژاد
ص٣٢٧