بود ( قرشى ، بيتا : 11 )
عباس بن على ( ع ) از قهرمانان و شخصيتهاى بىنظير كربلاست كه حضور برجستهاى در اشعار عاشورايى دارد . شخصيت وى چنان است كه در وراى گرايشهاى دينى ، مورد توجه اديان و مذاهب مختلف قرار گرفته و از جايگاه خاصى در نزد مردم برخوردار است . اغلب صفاتى كه شاعران در توصيف اين قهرمان آوردهاند ، متناسب با نوع حضور و وظيفهى ايشان در جريان حادثه عاشوراست ( انصارى ، 131 : 1389 ) .
مهمترين عناصر تشكيل دهندهى شخصيت حضرت عباس ( ع ) در شعر عاشورايى فارسى و عربى ، شجاعت و دلاورى ، مناعت طبع و وفا و پرچمدارى است . البته توصيف ظاهرى ايشان نيز مد نظر شعراى اهل بيتى است اما سيد حيدر با توجه به اينكه اشعارش بيشتر جنبه حماسى و فخرى دارد ، در قصيدهاى 18 بيتى بيشتر از جنبه اجتماعى به مدح و ستايش و توصيف حماسى شخصيت ابوالفضل عباس ( ع ) پرداخته و از دليرى و جنگاورى ايشان در ميدان نبرد و عدم پذيرش ظلم و ستم و مناعت طبع سخن رانده است ، وى البته در بيتى نيز به توصيف چهرهى نورانى حضرت كه " قمر بنىهاشم " هستند پرداخته است .
2 - 3 - 2 - 1 - 1 - 3 - 1 عدم پذيرش ظلم
أبىٌّ عندَ مسّ الضَيمِ يمضى * بعزمٍ يقطعُ العضبَ الحُساما
( حلّى ، 108 : 1404 )
او بسيار ابا كننده از ظلم است و عزم و ارادهاى برندهتر از شمشير تيز دارد .
2 - 3 - 2 - 1 - 1 - 3 - 2 قمر بنىهاشم
و واجَهتِ الضُبا منهُ مُحيّاً * مُنيراً نورهُ يجلو الضَلاما
( همان )
قهرمانان با چهرهاى نورانى و درخشان كه نورش تاريكى را جلا مىدهد ، روبهرو شدند .
2 - 3 - 2 - 1 - 1 - 4 زنان حاضر در كربلا
با گذشت زمان و تغيير نوع نگاه جامعه به زن و حضور و نقش او در خانواده و جامعه ،