( بوگون كرب بلا ويران اولوب دير * حسين أوز قانينا غلطان اولوب دير )
گرك دين اولماسا ، دنيايى آتماق * شرف ، عزتلى بير دنيا ياراتماق
سعادت دير حسين قربانلارى تك * شهادتله لقاء اللهه چاتماق
( شهريار ، 186 : 1386 )
( صبر و طاقت زائران حسين ، ته كشيده است ؛ بايد اين گرگ صفتان ، كفتارها و ببرها را از بين ببريم و راه كربلا و كاظمين را گشوده و آن قبر شش گوشه را در آغوش بكشيم ؛ در همين روز ، كربلا ويران شده و حسين ( ع ) در خون خود غلطان گشته ؛ دنياى بىدين هيچ ارزشى ندارد ، پس بايد دنيايى با دين و شرف و عزت بيافرينيم ؛ همانند شهيدان راه حسين ، شهيد شدن در راه دين و آرمان و به لقاء الهى پيوستن سعادت است . )
3 - 5 مدح امام جعفر صادق ( ع )
« در باب عظمت علمى امام صادق ( ع ) شواهد فراوانى وجود دارد و اين معنا مورد قبول دانشمندان تشيع و تسنّن است . فقها و انديشمندان بزرگ در برابر عظمت علمى آن حضرت سر تعظيم فرود مىآوردند و برترى علمى او را مىستودند . « ابوحنيفه » پيشواى مشهور فرقهى حنفى مىگفت : من دانشمندتر از جعفربن محمّد نديدهام . در ميان امامان ، عصر امام صادق ( ع ) منحصر به فرد بوده و شرايط اجتماعى و فرهنگى عصر آن حضرت در زمان هيچ يك از امامان وجود نداشته است ؛ زيرا آن دوره از نظر سياسى ، دورهى ضعف و تزلزل حكومت بنىأميه و فزونى قدرت بنىعبّاس بود و اين دو گروه مدتى در حال كشمكش و مبارزه با يكديگر بودند » . ) پيشوايى ، 350 : 1384 )
شهريار در شعر « سلطان شيعه » به مدح امام صادق ( ع ) پرداخته است . او در اين شعر علاوه بر امام صادق ( ع ) ، از شجاعت حضرت على ( ع ) و چشم انتظارى براى حضرت مهدى ( عج ) سخن رانده است . وى در ابتدا به مناجات با پروردگار پرداخته و از ايشان خواسته كه وى را ذليل هوا و نفس خويش نگرداند و ترازوى فضل و بخششاش را بر وى سنگين گرداند :
گر با بصيرتيم و گر بىبضاعتيم * سيمرغ فقر و قاف نشين قناعتيم