تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اثر سياق در اختيار قراءات ( فارسى ) — صفحة 320

مساهمون:

ص٣٢٠
19 .
( هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ )
( يونس : 5 ) « اوست كسى كه خورشيد را روشنايى بخشيد و ماه را تابان كرد ، و براى آن منزلهايى معين كرد تا شماره سالها و حساب را بدانيد . خدا اينها را جز به حقّ نيافريده است . نشانه‌ها [ ى خود ] را براى گروهى كه مىدانند به روشنى بيان مىكند » . فعل « يُفَصِّلُ » به دو وجه « يُفَصِّلُ » و « نُفَصِّلُ » قرائت شده است : الف . ابن كثير ، ابوعمرو و حفص « يُفَصِّلُ » با ياء قرائت كرده اند ( ابن جزرى ، بى تا ، ج 2 ، ص 282 ) . قرائت با ياء خبر از خداوند متعال است . طرفداران اين وجه از قرائت به ما قبل كلام
« ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ »
« هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ »
« إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ »
( يونس : 3 ) و
« إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعاً وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَؤُا / الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ »
( يونس : 4 ) استناد مىكنند كه به لفظ غيبت بيان شده است ( مكى بن ابى طالب ، 1404 ق ، ج 1 ، ص 513 ) . ب . ساير قراء « نُفَصِّلُ » با نون خوانده اند ( دانى ، 2005 م ، ص 542 ) . اين عده معتقدند فعل « فَصَّلنا » و « نُفَصِّلُ » در بيشتر آيات قرآن كريم به وجه جمع قرائت شده است ( ابن زنجله ، 1402 ق ، ص 360 ) . استناد طرفداران اين وجه قرائى به سياق قرآن است كه مراد از سياق قرآن در اين جا اسلوب‌هاى كلى و شايع است كه در كل قرآن آمده و گاه عادت قرآن و گاهى كليات اسلوب ناميده مىشود . البته برخى به فعل « أوحَينا » در آيه
« أَ كانَ لِلنَّاسِ عَجَباً أَنْ أَوْحَيْنا إِلى رَجُلٍ مِنْهُمْ أَنْ أَنْذِرِ النَّاسَ »
( يونس : 2 ) اشاره نموده و قرائت با نون را هماهنگ با سياق آيات مىدانند ( ابن ابى مريم ، 1414 ق ، ج 2 ، ص 616 ) . تحليل اثر سياق در اختيار قرائت : قراء در قرائت « يُفَصِّلُ » اختلاف نموده و به دو وجه « يُفَصِّلُ » و « نُفَصِّلُ » قرائت كرده اند . منابع احتجاج قراءات سياق جملات و آيات را قرينه اى بر تقويت هر دو وجه قرائى مىدانند . به نظر مىرسد قرائت مشهور « يُفَصِّلُ » هماهنگ با سياق آيات و جملات است . آيات سه و چهار و پنج داراى وحدت موضوعى هستند و هر سه آيه به وصف خداوند متعال مىپردازد . اين
اثر سياق در اختيار قراءات ( فارسى ) — صفحة 320 | زهرا قاسم نژاد / نصر الله شاملى / محمد رضا ستوده نيا