تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پايان نامه هاى دفاع شده در دانشگاههاى ايران با موضوع عراق ( فارسى ) — صفحة 44

مساهمون:

ص٤٤
چكيده : جنگ اول خليج فارس بااشغال كويت ازجانب عراق در 2 اوت سال 1990 ميلادى ( 11 مرداد 1369 ) آغازوبااخراج عراق ازكويت وشكست ارتش عراق توسط اعتلاف حدود 30 كشور جهان به رهبرى امريكادر 28 فوريه 1991 ( 9 اسفند ) 1369 پايان يافت . مهمترين عواملى كه درشكل گيرى واجراى سياست جنگ طلبانه عراق درزمينه اشغال كويت موثر بودند عبارتند از : موقعيت جغرافيايى ، منابع طبيعى ، ايدئولوژى ، قدرت نظامى ، نقش رهبرى ، ساختار تصميم گيرى ، نظام بين الملل ، نهادهاى منطقه اى ( اتحاديه عرب ) ونهادهاى بين المللى ( شوراى امنيت سازمان ملل متحد ) . شوراى امنيت سازمان ملل متحد يكباردرسال 1961 وبارديگرپس ازاشغال والحاق كويت به عراق دراوت 1990 دراين مساله دخالت كردوشديدترين واكنش هاراپس ازاشغال والحاق كويت به عراق نشان داد ، به نحوى كه اين امر در تاريخ سازمان ملل بى سابقه بود شوراى امنيت چند ساعت بعد ازاشغال كويت تشكيل جلسه داد ، تجاوز عراق را محكوم كردوخواستار خروج بى قيدوشرط نيروهاى عراقى ازكويت شدودرمدت چند ماه پس ازاشغال كويت ، 12 قطعنامه صادر كرد . صدوراين تعداد قطعنامه در يك مدت كوتاه تا آن زمان عليه هيچ كشورى حتى طرح نشده بود چه رسد به اينكه تصويب شود . دريكى ازاين قطعنامه ها از كليه كشورهاى عضوخواسته شدعراق را مورد تحريم اقتصادى و تسليحاتى قرار دهند شوراى امنيت در قطعنامه 678 مورخ 29 نوامبر 1990 نيز ضمن دادن اولتيماتوم به عراق براى خروج نيروهايش از خاك كويت تا 15 ژانويه اجازه استفاده از نيروى نظامى براى بيرون راندن عراقى ها را از كويت صادر نمود . هدف از اين پژوهش ايجاد بستر سازى براى برداشتن قدمى جهت ارائه رويكردهاى جديد در نظام حكومتى با استفاده از تجربيات گذشته و عدم تكرار خطاها با نگاهى رو به آينده و روزآمدى موضوع و كاربرد آن براى امنيت و منافع كشورهاى حوزه خليج فارس از دلايل تهاجم عراق به كشورهاى همسايه از جمله كويت و كسب امتيازات سياسى اقتصادى در منطقه و جلب حمايت قدرت هاى بزرگ از جمله امريكا براى دستيابى به اهدافش بوده است .

122 . اهل بيت ( عليهم السلام ) در آيينه اشعار احمد الوائلى

خديجه زارعى قاسم نيا استاد راهنما : رسول دهقان زاد استاد مشاور : دانشكده ادبيات و علوم انسانى ، دانشگاه قم ، 1392 ، كارشناسى ارشد چكيده : مدايح دل انگيز شاعران در مورد اهل بيت عصمت و طهارت و مراثى جان گداز آنها ، در تاريخ ادب عرب بازتاب گسترده‌اى دارد . كسانى همچون حسان بن ثابت و كعب بن زهير از همان آغاز اسلام سروده‌هاى صادقانه در مدح و منقبت ختم الرسل ، محمد مصطفى ( ص ) و اهل بيت او نگاشته‌اند . و در هر دوره‌اى از تاريخ شاعرانى دل سوخته و عاشق اهل بيت ( ع ) تولى خود را نسبت به مقام شامخ اهل بيت ( ع ) و تبرّى خود را نسبت به دشمنان آن و الا مقامان عرضه كردند و نام خود را در دفتر شاعران شيعى متعهد به ثبت رساندند . احمد الوائلى از جمله‌ى اين شاعران حقيقت جوى معاصر عراق است كه در شهر علم و ايمان نجف ، متولد و در همان‌جا بزرگ شد ، وى با توجه به مصاديق عقيدتى ، محيطى و اجتماعى خود به سرودن شعر پرداخته در اشعار اهل بيت ( ع ) توانسته است با عاطفه صادقانه ، عشق و علاقه خود را نسبت به جايگاه والاى اهل بيت ( ع ) نشان دهد . وائلى با شخصيت خطابى و علمى