تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پايان نامه هاى دفاع شده در دانشگاههاى ايران با موضوع عراق ( فارسى ) — صفحة 446

مساهمون:

ص٤٤٦

1354 . منابع قدرت نرم جمهورى اسلامى ايران در عراق جديد

مليحه نيكروش استاد راهنما : على اكبر جعفرى استاد مشاور : دانشكده حقوق و علوم سياسى ، دانشگاه مازندران ، 1392 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : ندارد .

1355 . منازعات فرقه اى بغداد ( 232 - 656 ه . ق )

منصوره كريمى قهى استاد راهنما : على محمد ولوى استاد مشاور : فاطمه جان احمدى دانشكده ادبيات ، زبانها و تاريخ ، دانشگاه الزهراء ( س ) تهران ، 1383 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : منازعات فرقه اى مهمترين عوامل حادثه ساز در تاريخ بغداد بود كه در شرايط سياسى ، اقتصادى ومذهبى خاص اين شهر رخ داد . با استقرار خلفاى عباسى در بغداد ؛ دارالخلافه عباسيان به زودى مركز نژادها ، اديان ومذاهب گوناگون شد . از همان آغاز بافت ناهمگون جمعيتى و تضاد منافع سياسى واقتصادى ، زمينه سازبسيارى ازآشوب ها و درگيرى هاى شهرى ميان عرب ، ترك وايرانى شد . شكل گيرى رسمى مذاهب شيعه سنى ، تلاش علما وپيروان مذاهب براى نفوذ در ساختار قدرت آغاز شد . رقابت براى كسب قدرت وبازكردن جاى پايى در دستگاه خلافت به اختلافات و در گيرى ها دامن زد ومنازعات وآشوب ها رنگ مذهبى به خود گرفت . ضرورت كسب وحفظ قدرت موجب شد ؛ عباسيان سياست دوگانه اى جهت اداره قلمرو اسلامى وحفظ سيادت بنى العباس اتخاذ نمايند . اين سياست گاه موجب نفوذ اعراب و اهل سنت در سختار قدرت مى شد ، گاهى نيز زمينه نفوذ ايرانيان ، معتزله وشيعيان رابه دستگاه خلافت فراهم مى آورد . هم سويى اقتدار رسمى جامعه با مذاهب وگروه هاى مذكور ، علاوه برآن كه آتش اختلافت را شعله كرد ، موجب شد مذاهب شيعه وسنى مانند دو حزب قدرتمند در جامعه به ايفاى نقش بپزدازند . اين مسأله به منازعات فرقه اى شدت وشتاب بيشترى داد .

1356 . منازعات مذهبى در دوره آل بويه در بغداد

روح الله سلطانى عبدالعلى زاده استاد راهنما : حسين مفتخرى استاد مشاور : صالح پرگارى دانشكده ادبيات و علوم انسانى ، دانشگاه تربيت معلم تهران ، 1387 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : بويهيان شيعه مذهب كه از صفحات شمالى كشوربرخاستند ، توانستند يكى از معتبرترين و مقتدرترين حكومتهاى ايرانى راتأسيس نمايند . آنان كه بر قسمتهاى غربى و جنوبى و مركزى ايران تسلط يافتند ، موفق شدند بر شهر بغداد مركز خلافت عباسى نيز چيره شوند و اين اتفاق به عنوان نقطه عطفى در تاريخ حكومت آنان و خلافت عباسى محسوب مى شوند . تسلط آل بويه از سويى ضعفى را كه خلافت عباسى از مدتها قبل به آن دچار شده بود ، تشديد كرد و خلافت ديگر به جايگاه پيشين خود باز نگشت و از سوى ديگر غلبه آل بويه بر مركز خلافت اسلامى موجب تثبيت موقعيت آنان در ايران و استحكام جايگاه ايشان در برابر حكومتهاى سنى رقيب گشت . فرمانروايى آل بويه شيعه مذهب غير از تأثير زيادى كه بر پديد آمدن تمدن درخشان اسلامى قرون چهار و پنج هجرى داشت ،