تخطي إلى المحتوى الرئيسي

پايان نامه هاى دفاع شده در دانشگاههاى ايران با موضوع عراق ( فارسى ) — صفحة 22

مساهمون:

ص٢٢
چكيده : پژوهش شامل موارد ذيل است : يمن پيش از اسلام ، جغرافياى يمن ، تاريخ يمن ، اعراب جنوبى تا پايان دوره خلفاى راشدين ، اعراب جنوبى از هجرت تا رحلت پيامبر ، اعراب جنوبى از رحلت پيامبر تا پايان خلافت عمر ، جايگاه اعراب جنوبى در دوران عمر و خلافت عثمان و دروره خلافت على ( ع ) ؛ ياران يمنى پيامبر ( ص ) و على ، پراكندگى اعراب جنوبى در سرزمينهاى اسلامى در دوران بنى اميه ، عراق ، شام و مصر ، مغرب و اندلس ، خراسان .

55 . اعياد و جشن ها در شعر فارسى سبك خراسانى و عراقى

على نوربخش دانشگاه آزاد اسلامى بوشهر ، 1386 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : ندارد .

56 . اغراض شعرى در ديوان دعبل خزاعى

خسرو موسويان نژاد استاد راهنما : محمد رضا هاشملو استاد مشاور : فرهاد رجبى دانشگاه گيلان ، 1390 ؛ كارشناسى ارشد چكيده : دعبل بن على خزاعى از شاعران عصر اول عباسى است . وى در سال 148 ه - . در كوفه به دنيا آمد و تقريبا يك قرن زندگى كرد . به گفته خودش روزى بر وى نگذشته كه در آن شعرى نسروده باشد . مؤسسه الاعلمى شعرهاى به جا مانده از وى را جمع آورى كرده و در كتابى به نام ديوان دعبل خزاعى انتشار داده است . در بررسى ديوان ، موضوعات مختلفى از جمله هجو ، مدح ، رثاء ، غزل ، فخر و . . . به دست آمد كه پنج موضوع ياد شده از مهم‌ترين اغراض آن است . دعبل هر كسى را با توجه به جايگاهش مىكوبيد . وى در هجو خلفا با زدودن تقدس آن‌ها ، در هجو زنان با برجسته نمودن عيوب جسمانى و در هجو بزرگان با ايجاد شبهه در نسب شان ، به مهارت والايى در اين زمينه دست يافت . مدح دعبل بيش از هر چيز به اهل بيت ( ع ) مىپردازد . شعر وى در اين زمينه بر حديث و واقعه‌هاى تاريخى استوار است . رثاى دعبل نيز به بيان رنج‌هاى اهل بيت ( ع ) اختصاص دارد . بر اين اساس مىتوان گفت سه موضوع اصلى ديوان شاعر در زمينه اهل بيت و دفاع از آن‌هاست . غزل و فخر او دنباله‌رو شاعران عصر جاهلى است . غزل او بين گرايش حسى و عذرى در نوسان است و در فخر بيش از هر چيز به ميهمان‌نوازى تكيه دارد . از ديگر اغراض شعرى ديوان دعبل پيرى ، شراب ، وصف و . . . است . زبان شعرى دعبل روان و بر خلاف استادش مسلم‌بن وليد ، ساده و به دور از پيچيدگى است . در يك كلام مىتوان گفت دعبل در دوره خود اگرچه نوآورى بشار و قدرت كلام متنبى را نداشت ، اما نام او در رديف شاعران بزرگ عصر عباسى است . دعبل در سال 246 ه - . توسط يكى از فرستادگان مالك بن طوق در شوش به ضرب چوب سمى مسموم شد و يك روز بعد وفات يافت .
پايان نامه هاى دفاع شده در دانشگاههاى ايران با موضوع عراق ( فارسى ) — صفحة 22 | محمد حقى خوانسارى