تبيين تاريخى مهاجرت سادات از عراق به ايران در عصر صفوى
حسن الهيارى « 1 »
چكيده
دوره صفويه در تاريخ ايران بنابر اتخاذ رويهاى متفاوت در سياست و مذهب حائز اهميت فراوان است . بنيان حكومت صفويه بر مبناى مذهب تشيع و با تكيه بر ادعاى سيادت ايران را به كانون توجه شيعيان و بخصوص سادات تبديل نمود . سيادت به عنوان فصل مشترك خاندان حكومت گر صفوى و ديگر خاندانهاى سادات ، طيفى از تعامل تا تقابل را ميان سادات و صفويان ايجاد كرد . يكى از مهمتريننتايج اين فضاى جديد در تاريخ ايران مهاجرت گروه قابل توجهى از سادات به ايران بود . در اين ميان شاهد مهاجرت و نقش موثر دو گروه از خاندانهاى سادات از عراق به ايران هستيم ؛ سادات كمونه و سادات جزايرى .
اين مقاله مىكوشد تا فرايند مهاجرت و جذب اين دو خاندان از عراق به ايران و علل و نتايج آن را بررسى نمايد و نقش و اثر آنها در متن حكومت وجامعه ايران عصر صفوى را تحليل كند . پژوهش حاضر به روش كتابخانهاى و با استفاده از منابع دست اول و به كمك تبيينهاى تاريخى انجام شده است .
در اين پژوهش نشان داده خواهد شد سادات كمونه نقش مهمى در شكل گيرى و تاسيس صفويان داشتهاند . پس از اين نيز سادات جزايرى ، در نيمه دوم عصر صفوى ، در ساختار حكومت صفويان و فضاى علمى و اجتماعى اين دوره نقش موثرى ايفا نمودهاند .
كليد واژه : صفويان ، عراق ، سادات كمونه ، سادات جزايرى .
هامش
( 1 ) . استاديار گروه تاريخ دانشگاه خليج فارس بوشهر /hasa nallahya ri @ gma il . com