بررسى علل و ميزان توجه دولتمردان شيعى ايرانى به عتبات عاليات در عراق
سيد محمود سامانى « 1 »
چكيده
از سده سوم هجرى كه دولتهاى شيعى در مناطقى از ايران و بعد در عراق شكل گرفتند و يا صاحب منصبان شيعى در دولتهاى غيرشيعى منشأ خدماتى شدند ، آنان به انگيزههاى مختلف سياسى و مذهبى از جمله كسب مشروعيت دولتها نزد شيعيان به عتبات عاليات توجه نشان داده و منشأ خدمات و اقداماتى در آن جا شدند . اين مقاله در پاسخ به چرايى ، چگونگى و ميزان توجه دولتهاى شيعى و نيز صاحب منصبان شيعى ايرانى به عتبات عاليات ، سامان يافته است . بديهى است تا پيش از سقوط دستگاه خلافت عباسى ، مناسبات دولتمردان شيعى ايرانى ، جز آل بويه با عتبات در مقايسه با دوران پس از آن محدودتر بوده است . مقايسه اين دو دوره نيز از مباحث داراى اهميت است . فرضيه مقاله آن است كه بسيارى از دولتمردان و صاحب منصبان شيعى تا صفويه عنايت چندانى به عتبات عاليات نداشتهاند .
كليد واژه : دولتمردان شيعى ، عتبات عاليات ، سقوط بغداد ، آل بويه ، ايلخانان .
هامش
( 1 ) . دكترى تاريخ و تمدن اسلامى ، عضو هيئت علمى پاره وقت پژوهشكده حج و زيارت و مدرس دانشگاه .