كردهاى خوزستان به مثابه پل ارتباطى عراق و ايران
ياسمين مجتهدپور « 1 »
چكيده
در سدههاى آغازين هزاره دوم ق . م رويدادهايى در آسياى مركزى به وقوع پيوست كه يكى از نتايج آن نقل و انتقال اقوام ايرانىتبار به سوى سرزمينهاى جنوبىتر فلات ايران بود . از سال 612 ق . م كه هوخشتره ، پادشاه ماد به امپراتورى سامىنژاد آشور پايان داد ، نوادگان مادها ( كردها ) همواره مانند سدى ميان سرزمينهاى سامى و عربى ( عراق عرب ) و ايران مركزى ( عراق عجم ) عمل كردهاند . نبرد قباد فيروز ، فتوحات اعراب مسلمان ، جنگهاى يعقوب ليث ، آل بويه ، و مهاجرتهايى كه از سد 6 ق به سرزمين لر بزرگ و كوچك صورت گرفته شاهدى بر اين مدعا هستند . در اين پژوهش كه به شيوهء توصيفىتحليلى و با بهرهگيرى از مطالعات ميدانى و منابع كتابخانهاى انجام پذيرفته ، تلاش مىشود پيشين ورود اين اقوام به نوار مرزى جنوب غربى ايران و تداوم حضور آنان در اين ناحيه مورد مطالعه و بررسى قرار گيرد .
مطالع موردى طوايفى همچون آل بوكرد نشان مىدهد كه حضور كردها در اين منطقه به مثابه حلق و صلى ميان عراق عرب و عراق عجم ، از دوران باستان تاكنون ادامه داشته است .
كليد واژه : خوزستان ، عراق عرب ، عراق عجم ، آل بوكرد .
هامش
( 1 ) . كارشناس ارشد رشته ايرانشناسى دانشگاه شيراز /jasmine . moj 82 @ gmail . com