ويژگىهاى معمارى ايرانىاسلامى در معمارى آرامگاههاى مذهبى عراق
هادى خوشبختوش « 1 »
چكيده
در حدود 2000 قم ، تمدنهاى آكد ، سومر ، آشور و بابل در عراق شكل گرفته بودند . پس از آن ، در سال 539 قم . اين منطقه بخشى از قلمرو هخامنشيان شد ، سپس زير نطر سلوكيان ، اشكانيان ، ساسانيان ، و امپراطورى روم اداره مىشد . پس از اسلام عراق مركز حكومت درازمدت خلفاى عباسى شد تا اينكه اين حكومت با حمله مغولان سقوط كرد . از ميانه سده دهم تا پايان سده 13 ش . عراق بارها ميان ايران و عثمانى دست به دست شد . عراق در 1298 ش . به سرپرستى بريتانيا درآمد و در سال 1311 ش . استقلال يافت . با توجه به اينكه ، عراق در طول دوران تاريخى ، سالهاى متمادى زير نظر پادشاهان و حاكمان ايرانى اداره مىشده است ، بنابراين پيشينه فرهنگى منطقه عراق ، ايرانى است و همچنين بنيان و پايه معمارى اين منطقه ايرانىاسلامى است كه در دورههاى بعد معماران عراق عناصر معمارى غرب را با عناصر بومى معمارى آنجا درآميختند كه حاصل آن معمارى امروزى عراق است . ، با اين وجود هنوز بسيارى از ويژگىهاى معمارى اسلامى ايران در معمارى اين مناطق همانند : منارهها ، گنبدها و هنرهاى وابسته به معمارى همانند كاشىكارى ، آيينهكارى و كتيبهنگارى در معمارى آرامگاههاى مذهبى ، حفظ شده است ، اين عناصر از ويژگىهاى معمارى بناهاى مذهبى ايرانى است . در اين نوشتار ويژگىها و عناصر معمارى ايرانى در معمارى آرامگاههاى مذهبى عراق همانند حرم امام حسين ( ع ) ، حرم امام على ( ع ) و ديگر آرامگاههاى مذهبى مورد بررسى قرار مىگيرد .
كليد واژه : معمارى ايرانىاسلامى ، آرامگاههاى مذهبى ، نجف ، كربلا .
هامش
( 1 ) . دانشجوى كارشناسى ارشد معمارى .