در صدقات سرّى كه تظاهرات [ و خود نمايى ] در او نبود حريص بود ، و بسا ايتام و سادات عظام كه از آن جناب موظّف [ وظيفه خور ] بودند و مخفى مىداشت ، كه با تماسى كه بنده با پدرم داشتم بر بسيارى از آنها مطلّع نشدم مگر بعد از فوت آن مرحوم . در تمام دوران زندگانيش با بينوا و دارا با كمال مهربانى و مدارا رفتار مى فرمود ، هفتاد سال زندگانى سراسر افتخار پزشكى خود را وقف خدمت به خلق و معالجه آنان نموده و خانهاى نو نكرد و كاخى بنا نكرد ، در همان خانهاى كه پا به عرصه وجود نهاد جهان را بدرود گفت و براى فرزندان خود چيز معتمد به قابلى به خلف و ميراث نگذارد مگر آنچه از مرحوم پدرش به او ارث رسيده بود .
استادى و مهارت او در علم و عمل و طب ، و شهرت او در سراسر ايران ، و مراجعه مرضا از شهرها مانند تهران ، شيراز ، كرمان ، و همچنين مراجعه اطباء و دكترهاى بزرگ مانند دكتر كار و شافتر ، مشهور و در جرايد مسطور و قولى است كه جملگى بر آن اند . اين ها همه از آن جهت بوده كه شخصى مادى و دنيا دوست نبوده بلكه مرد خدا بوده و به بىاعتبارى دنيا كاملًا آگاه بود » . « 1 »
ميرزا ابوالقاسم طبيب در روز دوشنبه دوم ربيعالثانى 1371 ق در 93 سالگى وفات يافت و پس از تشييعى باشكوه در تخت فولاد مدفون گرديد .
ولادت : آية الله طبيب زاده در شب جمعه 13 صفر الخير 1306 هجرى در اصفهان واقع شده و چون به شش سالگى رسيدند نزد مرحوم آقا سيد اسد الله موسوى رحمه الله كه غالبا تلامذه آن مرحوم از صلحا و علما شدند به تعليم فارسى و قسمتى از عربى مشغول بودند و به جدّ و جهد و مواظبت جناب والد ماجدشان كه انموزج كوشش و سعى آن جناب اين بوده كه سحرها كه براى تهجد بيدار مى شدند ايشان را نيز براى مطالعه و حاضر نمودن درس هاى خود الزام به بيدارى مى فرمودند ؛ لذا به اندك زمانى از قرآن مجيد و فارسى و مقدمات عربيه فارغ شدند .
هامش
( 1 ) كتاب هشت بهشت ، ديباچه .