رأيت عند المير عبدالحجة بن على الإيروانى التبريزى نسخة من لا يحضره الفقيه تامّة به خط صاحب الترجمة ، وقد كتب اسمه ونسبه ، به عين ما مرّ ، فى آخر المشيخة ، و لكن كتب فى آخر الأجزاء الأربعة بعنوان محمد مؤمن بن الحاج محمد . « 1 » وكتب المجلسى بخطه إجازات مختصرة فى آخر الجزء الأوّل والثالث والرابع بعنوان الإنهاء والبلاغ ، وكتب فى آخر المشيخة ما لفظه : أنهاه المولى الفاضل الكامل اللوذعى الألمعى مولانا محمد صالح الأبهرى ، أيّده الله تعالى ، سماعاً فى مجالس آخرها أواخر شهر ربيع الأول من شهور سنة 1052 الهجرية . وله أن يروى عنّى هذا الكتاب بطرقى المتكثّرة إلى الشيخ الصدوق رضى الله عنه . . . وهى نسخه نفيسة عليها حواشى كثيرة لمحمد تقى المجلسى » . « 2 »
در نسخه اى از اصول كافى نيز دو انهاء از مولانا مجلسى به سال 1062 و 1063 ق جهت مولانا محمد صالح نگاشته شده و از او چنين ياد شده است : « المولى الكامل العامل مولانا محمد صالح » و « المولى الفاضل العالم العامل مولانا محمد صالح » . « 3 »
34 . ميرزا تاج الدين حسين حسنى گلستانه
مولانا محمد تقى در ربيع الاول 1062 ق در آخر كتاب الاستبصار اجازه مفصّلى براى او نگاشته « 4 » كه بخشى از آن چنين است : « و بعد ، فقد قرأ على وسمع منّى السيد الفاضل و النجيب الكامل و العالم العامل ، زبدة أعاظم السادات ، ميرزا تاج الدين حسين الحسنى گلستانه ، أدام الله تعالى تأييده ، وكثر فى العلماء مثله ، جمّاً غفيراً من علم الفقه و الحديث و الأصول و الرجال وغيرها ، والتمس منّى دام نبله
هامش
( 1 ) . نسخه اى از قرب الاسناد به خط محمد مؤمن بن حاجى محمد بن حاجى ميرزا على ابهرى كه در سال 1066 كتابت شده در كتابخانه آية الله مرعشى موجود است . فهرست مرعشى ج 10 ص 298 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعة ج 5 ص 280 - 279 .
( 3 ) . ميراث حوزه اصفهان ج 6 ص 326 . به نقل از نسخه خطى كتابخانه دانشكده حقوق .
( 4 ) . الذريعة ج 11 ص 16 ، طبقات أعلام الشيعة ج 5 ص 91 .