و آن چه به حسب تجربه يافتهام ، در استخارات همه حضور قلب و توسّل تام در كار است ، و با اين هر دو به هر عنوان كه استخاره كند خوب است .
و با توجه تامّ ، قبل از تكبير احرام آن چه در خاطر افتد نيز مجرّب است ، و در حالت نماز اگر در خاطر افتد بعد از توجّه ، تجربه صحّتش بيشتر است ، و منافات با حضور قلب در حالت صلاة ندارد ؛ چون استخاره نيز از براى خداست .
ظاهراً اين حديث نيز شامل نماز هست ، بلكه اكثر وردات اين شكسته در حالت صلاة با حضور قلب است ، و آدمى ابصر است به احوال خود از ديگران ، و خود مىيابد وارادت رحمانى و شيطانى را » . « 1 »
هامش
( 1 ) لوامع صاحبقرانى ، ج 5 ، ص 408 .