11 . لطائف غيبيه ، در تفسير آيات عقائد . در سال 1035 تأليف شده است .
در وقايع السنين والأعوام مى نويسد : « در ظهر كتاب لطائف غيبى مرحوم فاضل عالم مير سيد احمد بن زين العابدين الحسينى داماد مير محمد باقر داماد به خط شريف خود چيزى نوشته بود در اهداى آن كتاب به ملا حسن گيلانى « 1 » و مورّخ بود به 1044 هجرى و تصنيف آن كتاب در 1035 بوده » . « 2 »
12 . إظهار الحق و معيار الصدق ، به فارسى ، در بيان احوال ابومسلم مروزى خراسانى كه دولت اموى را برانداخت و عباسيان را روى كار آورد .
مير عبد الحسيب علوى در سال 1063 بر پشت كتاب مزبور چنين نگاشته است :
« سيادت و افادت پناه ، فصاحت و بلاغت دستگاه ، أسوة المورخين وزبدة المتكلمين ، نظاماً للإفادة والحق ، لوحيا محمدا ، متعرض قبايح ابى مسلم شد و متمنّى شد از مرحوم والد من كه تأليف كند رساله اى كه مشتمل بر تصديق او باشد پس مرحوم والد إظهار
هامش
( 1 ) . در كتاب قصص الخاقانى ص 52 آمده : « از جمله حكماى عصر صاحبقرانى ، عمدة المشاهير مولانا حسن گيلانى است كه در دارالسلطنه اصفهان هذا اليوم به مطالعه كتب حكمى اشتغال دارد . بعضى از طالبان دلايل حكمت در خدمت آن معلّم ثانى تحصيل معانى مغانى مىنمايند . طبع آن جناب به قرائت كلام حضرت مولانا بسيار مايل است . ايشان را در هر بيت مولوى تحقيقات روى داده ، هذا اليوم در اين فن كه شمهاى از كمالات اوست متفرّد است . . . شرح مبسوط بر مثنوى حضرت مولوى نوشتهاند ، به عبارات تازه و استعارات زياده از اندازه . و همچنين شرح ديگر به عبارت فارسى بر اصول كلينى ، و رسالهاى ديگر قريب به هفت هزار بيت در تصوّف ؛ و در انحلال حاشيه ذوات العقول بر حكمة العين تعليقجات بسيار دارد . و همچنين حواشى شفا آيات بر اشارات و ساير علوم حكميه و ادبيه نيز دارد » . وى در سال 1094 وفات يافته و در تخت وفلاد مدفون گشته است . بر سنگ لوح مزارش چنين نگاشته شده : وفات عالى حضرت مرحمت و غفران پناه ، رضوان آرامگاه ، حقايق و معارف آگاه ، علامة العلمائى ، الوحيد فى عصره وأوانه ، الواصل إلى بحار رحمة الله و غفرانه ، آخوند ملا حسن الديلمى فى سادس عشر شهر صفر ختم بالخير و الظفر من شهور سنة 1094 » .
( 2 ) . وقايع السنين والأعوام ص 513 .