وناهيك بها شهادة بفضله ، واعترافاً بسمو مقداره ونبله » .
در عالم آراى عباسى مى نويسد :
« ميرزا ابراهيم همدانى از سادات طباطباء الحسينى است . پدرش در همدان منصب قضاء و تصدّى امور شرعيه داشت . و او مدّتى در خدمت ميرزا مخدوم اصفهانى تلمّذ مى نمود ، و در دارالسلطنه قزوين در خدمت علامة العلمائى مير فخرالدين سماكى اشتهار داشت . اكتشاف علوم عقليه نموده ، در حكميات ترقّى عظيمى كرد .
بعد از ارتحال شاه جنّت مكان در همدان منصب موروثى قضا داشت ، اما خود كمتر متحمّل مشاغل امر قضا مى شد ، نايبانش به قطع و فصل مرافعات مى پرداختند . و جناب ميرزا خلاصه اوقات شريف خود را صرف مطالعه و مباحثه كرده ، جمعى كثير از طلبه علوم در حوزه درس او مستفيض مى شدند .
و در معقولات و حكميات ، كتب و حواشى دقيق ، مثل رساله اثبات واجب قديم و جديد و شرح شفاى شيخ ابوعلى و حاشيه شرح اشارات و غير ذلك دارد . . .
مجملًا سخنان او را [ در ] معقولات ، علماء و فضلاء و دانشمندان آن روزگار ، مصدّق مى داشتند . در سال ئيلان ئيل ، مطابق ستّ و عشرين و الف كه از سفر گرجستان رخصت يافته ، روانه همدان مى شد ، در راه ، مراحل زندگانيش طى شد » . « 1 »
مير فانى كرمانى در تاريخ واقعه ( علامة العلماء فى زمانه ) ميرزا مى گويد : « 2 »
مرغ روح و روان ابراهيم * كرد پرواز سوى باغ نعيم
آن نبى سيرت و ولى فطرت * كه عديمش به دهر بود عديم
گفتمش سال فوت با دل ريش * سدره باشد مقام ابراهيم
« صورة إجازة الشيخ الجليل محمد بن أحمد بن نعمة الله بن خاتون العاملي للسيد
هامش
( 1 ) . عالم آراى عباسى ، ج 1 ص 150 .
( 2 ) . همان ج 2 ص 914 . مراد از دل ريش تحصيل عددهاست كه به تعميه ، هزار و بيست و پنج است .