فصل سوّم حاكم اسلامى و كارگزاران او
أ - برگزيدن كارگزاران و فرمانداران
قرآن
1 - * ( قالَ : رَبِّ بِما أَنْعَمْتَ عَلَيَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيراً لِلْمُجْرِمِينَ ) * « 1 »
گفت : پروردگارا ! به سبب انعامى كه بر من كردى ، هرگز يار بزهكاران نخواهم شد 2 - * ( ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الأَمْرِ ، فَاتَّبِعْها وَلا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ الله شَيْئاً ، وَإِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ ، وَالله وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ ) * « 2 »
تو را دينى داديم و شريعتى ، پس از آن پيروى كن ، و پيرو خواهشهاى كسانى كه نمىدانند مباش آنان هرگز تو را ، در هيچ چيز از خدا بينياز نمىكنند ؛ بعضى از ستمگران دوستان بعضى ديگرند ، و خدا دوستار و يار پرهيزگاران است
هامش
« 1 » سورهء قصص ( 28 ) : 17 .
« 2 » سورهء جاثيه ( 45 ) : 19 - 18 .