اصلاحپذير نبوده وهمانگونه بجا مانده است . وبرخى اغلاط را نيز چون در حاشيهء نسخه تصحيح شده بود ، ويا آنكه ضررى بمعنى وارد نمىساخت ، أصولا متعرض نگشتهام ، چنانكه در مواردى نيم كلمه را در پايان سطر ونيم ديگر را در آغاز سطر قرار داده است ، مانند « موصوفات » در ( س 3 - 4 ص 30 ب نسخهء الف ) .
رسم الخط نسخهء الف :
- اسم فاعل أجوف را هميشه با ياء نويسد مانند قايل ، مايع ، دايم ، وهمچنين درايمة .
- روى كلمات مشدد تشديد ميگذارد . ودر علامت تشديد به
( u )
كه فقط دو دندانه دارد اكتفا مىكند .
- نشانهائى كه بكار برده است : ح - حينئذ . ظ - ظاهر . مم - ممنوع .
نم - نسلم .
- در برخى كرانهء صفحهها ، عنوان را بفارسى نوشته است .
- هرگاه بخواهد سطر را پر كند نشانى چنين ( 0 ) در آن ميگذارد .
- كراسهاى اين نسخه 8 برگى است . وچنين مىنمايد كه يك برگ سفيد از آغاز نسخه افتاده است - چه اين كراس هفت برگ دارد . وكراس آخر نيز نه برگ است يعنى يك برگ اضافه دارد . در كمر كنار صفحههاى الف ، در ميان كراس ، نشانى چنين ( 5 ) نهاده است .
نسخهء ب :
نسخهء كتابخانهء رضوى ( ش 47 فلسفهء خطى . فهرست ج 1 ص 22 ) شمارهء مسلسل نسخه 323 است . وقف ابن خاتون در 1067 ق . خط پيرامن سدهء نهم 78 برگ 21 * 12 ، 26 سطر . آغاز نسخه افتاده است . آغاز موجود : كانت مغايرة للواحدية . . .
برابر سطر أول صفحهء 31 نسخهء چاپ كنونى . انجام : في الجسم على ما تقدم « 1 » برابر سطر 11 صفحهء 385 نسخهء چاپى زير دست شما .
هامش
( 1 ) - چنين است در فهرست رضوى ، وليكن نسخهء عكسي كه از مشهد براي من فرستادهاند فقط 46 برگ است ، وتنها نيمهء آغاز كتاب را دارد وتا سطر پايان صفحهء 246 نسخهء چاپى كنونى پايان مييابد . گويا فقط عكس نيمهء أول را براي ما ارسال داشتهاند