دنيا سجدهگاه پيغمبران خداست ؛ و محلّ فرود آمدن وحىها است 149
دنيا مثابهء سمّ است كه مىخورد او را كسى كه مطلّع به آن نباشد 143
دوستى آل محمّد يك روز ، بهتر از عبادت يك سال است 206
دوستى بيشتر باعث درهم آميختن از نسبها و خويشىها است ؛ و علم و دانش بهترين بزرگزادهگيهاست 174
دوستى علىّ حسنهاى است كه ضرر نمىرساند با او هيچ سيّئه 205
دوستىكنندگان در راه خدا ، نظر مىكنند بعضى به بعضى 192
دو شخص ثقه از مسلمان را با او بفرست كه بگردانند او را بر مجامع مهاجرين 52
ديدم حضرت امير ( ع ) را كه پيراهن بدقماشى پوشيده بود كه چون آستين او را مىكشيدند 70
ديدم حضرت مصطفى را كه آب دهان امام حسن 258
دين تو به سلامت خواهد بود 357
ذكر علىّ عبادت است 346
ذليل و رامند كارها مر تقديرات را 176
ذمّهء من در گروى آن چيزى است كه مىگويم و مىگذارم 161
رحمت كند اللّه تعالى ابو الحسن را . به خدا قسم كه چنين بود 90
رستگار شد كسى كه پرواز كرد به بال خود 144
روزى با عمر بن خطّاب رفاقت كردم و او دست مرا گرفته ، در كوچههاى مدينه مىگشتيم 369
روزى جبرئيل امين از جانب ربّ العالمين آمد به نزد من و باز كرده بود پرهاى خود را 230
روزى محقن بن ابى محقن ضبّى بر معاويه داخل شد و گفت : آمدهام به سوى تو 375
زود باشد كه در ميان امّت من بعد از من فتنهها به هم رسد 213
زينت دهيد مجالس خود را به ياد علىّ 347
سبب گريهء من اين است كه پيغمبر ( ص ) ميانهء مهاجرين و انصار مؤاخات واقع ساخت 193
سبحان اللّه ! نمىداند كه « أبّ » مرعى و چراگاه است 53
سپاس و ستايش مر خداوندى را كه گردانيد در ميان ما اهل بيت كسى را كه حكم كند به حكم داود 50
سعادتى بيندوز و بهره ببر از مال خود در زندگى و حيات خود 170
سعيد و نيكبخت به غاية الغاية كسى است كه دوست دارد علىّ را 211
دُر ثمين ترجمهء كشف اليقين علامه حلى ( فارسى ) — صفحة 523
مساهمون: محمد باقر شهرستانى موسوى
ص٥٢٣