عبّاس عمّ او برخواست و گفت : فداى تو باد پدر و مادرم . يكى تو خواهى بود و سه ديگر كهها خواهند بود ؟
حضرت رسول فرمود كه : « من سوار خواهم بود بر دابّهء خدا كه نامش براق است ؛ و امّا برادرم صالح ، پس او بر ناقهء خداى كه او را قوم او پى كردند سوار خواهد بود ؛ و عمّ من حمزه ، شير خدا و شير رسول خدا بر ناقهء عضباى من سوار خواهد بود و پسر عمّ من ، علىّ بن ابى طالب بر ناقهاى از ناقههاى بهشت كه زينت كردهاند پشت او را و پايهاى او از زمرّد سبز است كه آميخته باشد به طلاى احمر و سر او از كافور سفيد است و دنب او از عنبر اشهب است و چهار دست و پاى او از مشك ازفر است و گردن او از درّ و مرواريد است و بر او بستهاند قبّهاى از نور كه باطن آن عفو اللّه تعالى است و ظاهر آن رحمت اللّه تعالى است . بر آن سوار خواهد بود و به دست او خواهد بود لواى حمد . پس نمىگذرد در عرصات بر گروهى از ملائكه الّا اينكه مىگويند كه اين شخص ملك مقرّب يا نبىّ مرسل يا حامل عرش ربّ العالمين است . پس منادى ندا كند از نزديك عرش - يا آنكه فرمود از ميان عرش كه راوى شكّ دارد كه كدام لفظ فرموده باشد - كه : اين ملك مقرّب و نبىّ مرسل و حامل عرش نيست ، بلكه علىّ بن ابى طالب است ، امير المؤمنين و امام متّقين و قائد رو و دست و پا سفيدان به سوى جنّات ربّ العالمين . ناجى و رستگار شد كسى كه تصديق
/ 94 A /
او كرد ؛ و نااميد است كسى كه تكذيب او كرد ؛ و اگر بندهاى عبادت كند معبود الهى را هزار سال ، بعد از هزار سال ، ميانهء ركن و مقام تا آنكه مثل مشك پوسيده شود و ملاقات كند اللّه تعالى را و بغض آل محمّد در دل او باشد ، هر آينه او را سرنگون در جهنّم خواهند