248 ( يعنى : « اگر همگى خلايق جمع مىشدند و اتّفاق مىكردند بر دوستى علىّ بن ابى طالب ، هر آينه خلق نمىكرد خداى تعالى آتش را . » )
و در همان كتاب از ابن عبّاس روايت است كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : « يا علىّ ! لو أنّ عبدا عبد اللّه - عزّ و جلّ - مثل ما قام نوح فى قومه و كان له مثل احد ذهبا ؛ فأنفقه فى سبيل اللّه ؛ و مدّ فى عمره حتّى حجّ ألف عام على قدميه . ثمّ قتل بين الصفا و المروة مظلوما . ثمّ لم يوالك يا علىّ ! لم يشمّ رائحة الجنّة و لم يدخلها » 249 ( يعنى : « يا علىّ ! اگر بندهاى عبادت كند خداى را به قدر مدّتى كه نوح در ميان قوم خود بود - يعنى هزار سال - و مثل كوه احد طلا داشته باشد و انفاق كند در راه خدا ؛ و درازى عمر بيابد تا آنكه حجّ كند پياده هزار سال و بعد از آن ميان صفا و مروه مقتول شود به ظلم و ناحقّ ؛ و تو را دوست ندارد ، يا علىّ ! رايحهء بهشت به مشام او نمىرسد و داخل جنّت نخواهد شد . » )
و مردى به سلمان - رضى اللّه عنه - گفت : چه بسيار دوست مىدارى تو علىّ را ؟
سلمان در جواب گفت كه : چون چنين نباشد كه شنيدم از رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - كه مىفرمود : « هركه علىّ را دوست دارد ، مرا دوست داشته و هركه او را دشمن دارد ، مرا دشمن داشته . » 250
و در همان كتاب روايت كرده از عبد اللّه بن عمر كه گفت : حضرت رسول - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود كه : « هركس دوست دارد علىّ را ، قبول مىكند از او
/ 82 A /
اللّه تعالى نماز و روزه و شب بيدارى او را و مستجاب مىكند دعاى او را .
بدرستى كه هركه علىّ را دوست دارد ، مىدهد اللّه تعالى به او به عدد هر رگى كه