تأكيد سيد به عشاير شيعى مبنى بر عدم مخالفت با عثمانى ، از آن روى بود كه ، دفع هجمهء نيروهاى نظامى بريتانيا به خاك عراق ( كه قشون روسيه نيز به رهبرى ژنرال باراتوف ، مىكوشيد از طريق اشغال ايران ، به آنها بپيوندد ) بدون همكارى نيروهاى عظيم بسيجى شيعه در كنارههاى دجله و فرات با ارتش عثمانى ، ممكن نبود و درست از همين رو بود كه سيد صاحب عروه ، دومين گام مهمّ خود در جنگ با بريتانيا : صدور حكم جهاد عليه متجاوزان به سرزمينهاى اسلامى ، را برداشت .
گام دوم : صدور حكم جهاد بر ضد متفقين ( بويژه انگليس )
سيد روز 27 محرم 1333 ق ( 1914 م ) در صحن امير المؤمنين على عليه السّلام در نجفاشرف ، بر كرسى منبر نشست و در نطقى كه ايراد كرد ، مسلمانان را به دفاع از سرزمينهاى اسلامى در برابر تجاوز اشغالگران صليبى فراخواند و افزود : بر كسانى كه توان مالى داشته اما از نيروى جسمى براى حضور در جبههء نبرد محرومند واجب است كه با اموال خود ، فقيران بهرهمند از توانايى جسمى براى شركت در جهاد را ، تجهيز و تسليح كنند .
خطابهء سيد ، در سطح منطقه بازتابى گسترده يافت . « 1 » پس از آن نيز همهجا ، با ارسال نامهها و تلگرافها و صدور احكام جهاد و صرف وجوهات و اعزام ياران خويش به جبههها ، مجاهدان را يارى داد . به قول نويسندهء كتاب « ذكرى علمين من آل مطر » : پرچم جهاد بر دوش قهرمان دينى مرحوم آيت اللّه سيد محمد سعيد حبوبى قرار داشت و پيشاپيش او ، فتواى پيشواى مسلمين در آن روز ، سيد محمد كاظم يزدى ، پرواز مىكرد كه تمامى جهان اسلام را با فريادى دردآلود به قيام جهت دفاع دينى و جهاد مقدس فرا مىخواند . « 2 »
مجموعهاى از فتاوى و احكام جهاد بر ضدّ كفار متجاوز به سرزمينهاى اسلامى ، توسط علما و مراجع بزرگ مقيم عتبات نوشته و توسط نيروهاى جهادى در دو صفحه چاپ و منتشر شد ، كه نخستين فتوا در آن ، متعلق به صاحب عروه و سپس ميرزا محمد تقى شيرازى بود و بقيه را نيز ديگر علماى بزرگ وقت در عراق ( همچون شيخ الشريعهء اصفهانى ، سيد محمد سعيد حبوبى ، سيد حسن صدر الدين ، و سيد مصطفى كاشانى پدر آيت اللّه سيد ابو القاسم كاشانى معروف ) نوشته و امضا كرده بودند . بر پيشانى
هامش
( 1 ) . مذكّرات الشيخ محمد رضا الشبيبى ، ص 182 .
( 2 ) . ذكرى علمين . . . ، ص 7 .