داشت و بالاخره در روز دوشنبه هيجدهم تيرماه 1335 ، برابر سىام ذيقعدهء 1376 [ كذا ] « 1 » و يا چنان كه مشهور است در 1377 ق [ ؟ ] ، در تهران چشم از جهان فروبست و پس از تشييع جنازهء وى در ابن بابويه به خاك سپرده شد و مجالس بزرگداشتى براى وى در تهران و قزوين منعقد گرديد » . « 2 »
صاحب عروه در عصر مشروطيت ، با شخصيتهايى نظير حاجى ميرزا ابو تراب شهيدى پيوند و تعامل فكرى و عملى داشت و بىگمان يكى از مهمترين علل اتقان و پختگى در مواضع وى نسبت به حوادث آن روزگار را بايستى در همين امر جستجو كرد .
هامش
( 1 ) . 18 تير 1335 شمسى برابر با 30 ذى قعدهء سال 1375 مىشود ، نه سال 1376 ، چنان كه حاج شيخ آقابزرگ نيز در نقباء البشر ( ج 1 ، ص 28 ) تاريخ فوت حاجى ميرزا ابو تراب را سلخ ذى قعدهء 1375 ضبط كرده است . بر اين اساس ، جملهء بعدى آقاى رفيعى را نيز احتمالا بايد بدينگونه تصحيح كرد : « و يا چنان كه مشهور است در 1376 ق » .
( 2 ) . همان : ص 167 ، به نقل از : دائرة المعارف تشيع ، 1 / 187 .