3 * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ : أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ ، وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ الله ، إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ) * ، « 1 » موسى را با آيات خود فرستاديم ( و به او فرمان داديم ) كه قوم خود را از تاريكيها به روشنى بيرون آر ، و روزهاى خدا ( ايام الله ) را به ياد آنان بياور ، كه در اينها همه ، نشانه هايى ( از دانايى و توانايى و يگانگى خداوند ) است براى هر انسان شكيباى سپاسگزار ،
حديث
1
الامام علي « ع » : من عرف الايّام ، لم يغفل عن الاستعداد . « 2 »
( 2 ) امام على « ع » : هر كه روزها ( و پيشامدها ) را بشناسد ، از آمادگى غافل نماند . 2
الامام علي « ع » : من فهم مواعظ الزّمان ، لم يسكن الى حسن الظَّنّ بالأيّام . « 3 »
( 3 ) امام على « ع » : هر كه پندهاى زمانه را بفهمد ، به خوشگمانى ، به روزگار دل نسپارد . 3
الامام علي « ع » : لم يعقل مواعظ الزّمان ، من سكن الى حسن الظَّنّ بالأيّام . « 4 »
( 4 ) امام على « ع » : آن كس كه به خوشگمانى ، دل به روزگار سپارد ، از اندرزهاى زمانه پند نياموخته است .
هامش
« 1 » سورهء ابراهيم ( 14 ) : 5 .
« 2 » « كافى » 8 / 23 .
« 3 » « غرر الحكم » / 292 .
« 4 » « غرر الحكم » / 259 .