فصل سى و سوّم شناخت زمان ، و روزگار و پيشامدها و دگرگونيهاى روزگار
قرآن
1 * ( . . . وَتِلْكَ الأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ ، وَلِيَعْلَمَ الله الَّذِينَ آمَنُوا وَيَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ ) * . . . « 1 » اين روزهاى روزگار را به نوبت ( و به اختلاف احوال از پيروزى و شكست ) ، ميان مردمان مىگردانيم ( و هر چند روزه را نوبت كسى يا كسانى قرار مىدهيم ) ، تا خداوند ( به آزمايش ) مقام آنان را كه ايمان آورند معلوم دارد ، و ( بر ايمان و درستكارى آنان ) از ميان شما گواهانى قرار دهد . . . 2 * ( فَهَلْ يَنْتَظِرُونَ إِلَّا مِثْلَ أَيَّامِ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِهِمْ ؟ قُلْ : فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ) * ، « 2 » آيا روزهايى را ، جز همانند روزهاى كسانى كه پيش از ايشان بودهاند ، انتظار مىكشند ؟ ( اگر چنين است ) ، بگو منتظر باشيد كه من هم با شمايم ، از منتظران ،
هامش
« 1 » سورهء آل عمران ( 3 ) : 140 .
« 2 » سورهء يونس ( 10 ) : 102 .