علم يا جهل ، دخول يا عدم دخول .
3 ) آيا حرمت على وجه الاطلاق قائل هم دارد ؟
مرحوم فاضل هندى در كشف اللثام مىنويسد : اگر قرار باشد به روايت تحريم اخذ كنيم بايد على وجه الاطلاق بگوييم حرمت ابد دارد .
با اينكه بعضى نقل كردهاند : در صورت جهل زوج و عدم دخول اجماعى است كه حرمت ابد نمىآورد ، در عين حال محتمل است حرمت على وجه الاطلاق قائل هم داشته باشد . مثل همين فقه رضوى .
و در بسيارى موارد فتواى مرحوم صدوق و پدرش نيز موافق ، با همين كتاب است و لذا محتمل است مرحوم صدوق هم قائل به حرمت على وجه الاطلاق باشد .
د ) مرفوعه احمد بن محمد :
1 ) متن روايت و مفاد آن :
« فى الكافى : عدة من اصحابنا عن احمد بن محمد ، رفعه : أن الرجل اذا تزوج المرأة و علم أن لها زوجاً ، فرق بينهما و لم تحل له ابداً « 1 » » .
روايت مىفرمايد ، ازدواج با ذات البعل حرمت ابدى مىآورد ، در صورتى كه در وقت تزويج ، علم داشته كه ، اين زن شوهر دارد .
2 ) دلالت مرفوعه :
روايت ، حكم به حرمت ابد را مقيد به صورت علم نموده « 2 » ، و قهراً مفهومش اين است كه با جهل ، حرمت ابد ندارد و مقتضاى اطلاق مفهوم نيز اين است كه چه دخول كرده باشد و چه نكرده باشد .
براى كسانى كه به همه روايات كافى عمل مىكنند ، مثل مرحوم آقاى نائينى ، اين هم از روايات معتبر مسأله مىشود . « * و السلام * »
هامش
( 1 ) جامع الاحاديث ج 20 ص 442 تهذيب ج 7 ص 305 و كافى ج 5 ص 429 .
( 2 ) البته اگر واو را عاطفه بگيريم ، واو بعدى براى او علم حاصل شده باشد حرمت ابد دارد .