تخطي إلى المحتوى الرئيسي

علامه امينى جرعه نوش غدير ( به ضميمه جرعه هايى از الغدير ) ( فارسى ) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣
ملاقات كرديم اشعارى كه در مدح ايشان سروده بودم ، خواندم . و انتظار داشتم كه علّامه خوشحال شود ، مرا تشويق كند ، از من تشكر كند . امّا علّامه نظر تندى به من كرد و فرمود : حسان اگر به جاى مدح من ، امام زمان ( عجل اللّه تعالى فرجه ) را مدح مىكردى به اجر معنوى بزرگى دست مىيافتى . گفتم من شما را مدح مىكنم به خاطر خدمتى كه شما به اهلبيت نموده‌ايد و به خاطر اخلاصى كه در اين راه داريد ، پس مدح شما مدح اهلبيت است . « 1 » حسان مىگويد : علّامه امينى مىفرمودند : واجب است بر شاعر مؤمن تبرى جويد از دشمنان آل محمّد ، علاوه بر اينكه مدح اهلبيت مىكند و مرثيه اهلبيت مىسرايد ، چه اينكه مسئلهء تبرى أعظم از مسئله تولى و مودة اهلبيت مىباشد .

علّامهء امينى و آغا بزرگ تهرانى

شيخ آغا بزرگ تهرانى از علماى نامى شيعه و صاحب تأليفات متعددى مىباشد ، ايشان مىفرمايد : بعد از اينكه به محتوى و عظمت علمى كتاب الغدير علّامه پى بردم ، دست به دعا برداشته ، از خدا طلب نمودم كه بقيهء عمر مرا به علّامه امينى ببخشد ، تا ايشان صورت واقع به الغدير دهد . و اين نامه را به علّامه امينى نوشتم :
هامش
( 1 ) - همان مدرك 285