دو .
باب ديگر در شناسايىِ مقام والاى علامه امينى كتابخانه گرانسنگى است كه در سال 1376 هجرى قمرى ( نزديك به شصت سال پيش ) به شيوه كتابخانه عمومى ، به مفهوم امروزينِ آن ، در نجف اشرف بنا نهاد . و از سرِ تواضع و آستان سودن به پيشگاهِ بلندِ صاحب شريعت ، آن را نه به نام خود ، بلكه به نام مولايش امام اميرالمؤمنين عليه السلام ناميد ؛ تمام رنج سترگ خود را چون گنجى رايگان در اختيار ارداتمندان امام كائنات از هر دين و آيينى قرار داد ؛ تا جلوهاى باشد از « باب مدينة العلم » كه همواره به روى همگان گشوده است . اين كتابخانه در طول سالهاى دشوارِ حكومت بعثى ، با وجود شيعه ستيزىِ بيمانندِ آن نظام ستمگر ، به بركت اين نامگذارى و عنايتِ صاحب آن نام بلند ، همواره گشوده ماند ، بدون اينكه يك برگ از ميراث مكتوبى كه در دل آن به وديعت نهادهاند ، دستخوشِ جابجايى شود ؛ و سپاس خداى را .
اما عظمت اين بناى رفيع را كسى مىشناسد كه رنج بىحسابِ امينى و آن گنج شايگان را ديده باشد ، كه در طول سالهاى حاكميت بعثىها ، اين امكان براى ايرانيان نبود . و اميد است اينك در اين سالها ، با تجديد فعاليت كتابخانه ، زمينه شناخت آن براى همگان فراهم شود .
سه .
اين دو زمينه كه ياد شد ، حد اكثر شناختِ اهل علم از دانشورى است كه على رغم آوازه گسترده ، جنبه هاى ناشناخته علمى و عملىِ او همچنان فراوان است . بخشى از اين جنبه هاى ناشناخته را بايد در آثار مكتوبى جست كه سوگمندانه در طول چهل و چند سال پس از رحلت علامه امينى ، همچنان به صورت دستنويس باقى مانده و انتشار نيافتهاند .
فهرست اين آثار ، در رساله مرحوم آية اللّه شيخ رضا امينى ، فرزند دانشمند علامه امينى و كتاب حماسه غدير نوشته استاد محمدرضا حكيمى آمده است . در ميان اين آثار ، نوشتارهايى در زمينه تفسير و حديث و رجال وجود دارد كه تحقيق و انتشار كامل آنها ، سيمايى روشنتر از اين بزرگ مرد نشان مىدهد .
امين شريعت : ويژه نامه همايش رونمايي از كتاب المقاصد العلية في المطالب السنية ( فارسى ) — صفحة 58
مساهمون: الشيخ عبد الحسين الأميني (العلامة الأميني)
ص٥٨