اين نسخه منحصر به فرد ، به خط علّامه سيد عبدالحى بن عبدالرزاق رضوى كاشانى است كه به سال 1145 آن را كتابت كرده است و از آغاز يك برگ افتادگى دارد و آنچه مانده است ، چهار برگ است كه در آغاز مجموعه آمده است .
( ش . 1696 ) حاشية بر جامع عباسى
جامع عباسى را شيخ بهايى به نام شاه عباس اول نوشته است و اين حاشيه از شيخ شمس الدين بن خاتون محمّد بن على عاملى ، شاگرد شيخ بهايى است .
نسخه نفيسى است كه يكى از خوشنويسان دربار صفوى محمّد قاسم كاتب طالقانى به خط نسخ جلى بر حاشيه متن نوشته است و به جداول زرين دارد و براى سلطان حسين صفوى نوشته شده است . تاريخ كتابتش سال 1124 است .
كاتب خود را با عنوان « أقلّ عبيد السلطاني ، محمّد قاسم الكاتب الطالقاني » ياد كرده است و كلمه « سلطانى » را به آب زر نوشته .
نسخه بسيار نفيسى در قطع بزرگ است در 171 برگ و سرلوح زيبايى در آغاز آن آمده است . حواشى « لي مدّ ظلّه العالي » دارد .
مرحوم محقق طباطبايى گويد كه دوست علّامهام [ سيد محمّد ] نورى را گمان بر اين است كه با توجه به تاريخ نسخه و عبارت « مد ظله العالى » ، اين نمىتواند تعليقه ابن خاتون باشد .
اما با مقايسه با نسخه ديگرى كه به تصريح در زمان حيات ابن خاتون نوشته شده است ، و كاتب نيز تصريح كرده است كه اين تعليقات از « شيخ الإسلام والمسلمين شمس الدين ابن خاتون العاملى ، أدام اللّه أيام إفادته » است و آنجا نيز نشان « لي » دارد و مطابقت حرف به حرف تعليقات اين نسخه با آن نسخه ، در مىيابيم كه بىشك اين تعليقات نيز از اوست .
( ش . 2006 ) ترجمه قطبشاهى
نسخه ايست كه در قرن يازدهم در هند به خط نستعليق خوش كتابت شده است و مهر پادشاهان هند در قرن سيزدهم بر آن است .