حسينى قمى در تملكى به تاريخ 1128 آمده است و مهر و تملكى نيز از فرزندش شرف الدين بن صفى الدين به تاريخ سال 1151 آمده است و همچنين خط حسين بن محمّد بن على بن غلول احسائى بحرانى به سال 1218 و دستخط محمّد بن على بن ابراهيم احسائى بحرانى به سال 1210 ، كه فائده مختصرى را در اوزان نوشته است .
در آغاز نسخه نيز خط محمدحسين احسائى عيناثى بحرانى آمده است كه همان ابن غلول احسائى متقدم است و تاريخ تملكش در هر دو به سال 1218 است و اينبار تملكش را به ارث بيان كرده است ، پس گويا فرزند محمّد بن على بن ابراهيم ، نويسده آن فائده باشد .
( ش . 40 ) رجال كشّى
رجال كشّى كه عنوانش معرفة الناقلين عن الأئمّة الصادقين است ، تأليف ابو عمرو محمد بن عمر بن عبد العزيز كشّى شاگرد عيّاشى و شيخ جعفر بن قولويه و تلعكبرى است ، و مؤلف در طبقه كلينى است .
اصل كتاب مفقود است و از آن اطلاعى در دست نيست . آنچه به عنوان رجال كشى چاپ شده است اختياريست كه شيخ طوسى از اين كتاب كرده است و آن را اختيار الرجال ناميده است و به رجال كشى مشهور شده است .
نسخه ارزشمند و بسيار نفيسى است به خط سيد محمّد بن احمد بن ناصر الدين حسينى عاملى كركى ، كه شرح حالش در أمل الآمل : 1 / 184 آمده است و به فضل و صلاح او را ستوده است و گفته است خط نيكويى دارد و از شاگردان شهيد ثانى است . علّامه آقابزرگ تهرانى نيز در الروضة شرح حال فرزندش بدر الدين بن محمّد ، شاگرد صاحب معالم را نگاشته است .
كاتب در روز چهارشنبه نهم صفر سال 984 ، كتابت آن را در 224 برگ ، به انجام رسانده است و آن را دومين نسخه رجال كشى است كه كتابت كرده و هر دو را در قزوين به قلم آورده است .
اين نسخه تا آخر جزء سادس را شامل است و در آخر آن آمده است : « فرغت من مقابلة